Tankar frå ein kvardag

Rockejenta mi!

2012-02-26T11:12:00.001+01:00

I går var frøken midtimellom på bursdagskarneval! Ei gammal skinnjakke var alt som skulle til for å rocke opp imaget til den kjekke, skjønne jenta mi!

Har du sett så kul ho vart???

Dersom du vil sjå fleire bilete, kan du ta turen innom bloggen hennar; “Gøy på landet”. Ho blir kjempeglad om du tek turen innom (og spesielt glad om du legg att ein kommentar…)!

Litt rart når ungane blir så store at dei kler seg ut som rockarar, men ho vart jammen meg bra stilig!!!

A touch of spring…

2012-02-25T16:10:00.001+01:00

I dag fekk vi ein liten forsmak på vår.

Butikkane var fulle av blomar i alle fargar, skylaget sprakk opp og sola kika fram, ungane sprang rundt ute med lite kle og vi kjende at våren er rundt hjørnet…

A t o u c h o f s p r i n g

Er det vår der du er?

Lyst på noko godt til middag?

2012-02-24T10:09:00.001+01:00

Ta gjerne turen innom kjøkkenbenk-bloggen min og få oppskrift på ei enkel, men SVÆRT god potetsuppe!

Oppskrifta finn på matbloggen min; “På kjøkkenbenken”.

Dagmar

2012-02-23T19:17:00.001+01:00

N å d e l a u s t

E n o r m e k r e f t e r

S t o r e ø y d e l e g g i n g a r

K r e v a n d e o p p r y d d i n g

S t o r e t a p

Å gå i fotefara etter Dagmar er både trist og skremande. Det er som om ein kjempe har traska gjennom skogen og lagt flatt alt i sin veg. Eg tenkjer på alle som vart råka av orkanen. Alle som mista noko eller nokon dei var glad i. Alle som må bruke tid på opprydding og reparasjonar.

Det er fyrst når ein går slik og kikar at ein forstår dei enorme kreftene som har vore i sving.

Naturen er overveldande. På alle måtar.

Galanthus nivalis

2012-02-21T17:15:00.001+01:00

Ja visst er den galant, der den står, snøklokka! Rank, flott og skinande kvit !

{ g a l a n t h u s n i v a l i s }

Det beste med vinterferien er å få vere heime på dagtid og få sjå alt som spirer og gror under snøen. I dag forsvann snøen og då var vi raskt ute og plukka vårblomar for å pynte med inne.

v å r t e i k n

Håper du ser nokre vårteikn der du er og at du har tid til å nyte dei!

Lunt og kosleg jenterom

2012-02-19T18:01:00.001+01:00

Begge jentene våre deler framleis rom. Når ein har plassmangel må ein prøve å gjere så godt ein kan! Storesyster held til i eine enden og veslesyster i den andre enden.

Ida er ferdig med den sukkersøte rosa-perioden og likar litt meir lune og gode fargar. Ida har ho ordna romet sitt, så då måtte eg sjølvsagt forevige hendinga (lurer på kva snitt-tida for ryddig rom er…).

Koseleg med jordfargar og raudt.

Midt i all ryddinga i dag fann jentene litt påskepynt. Den skulle få lov til å stå framme, for dei lyse, lilla egga var så fine!

Er ho vel ikkje heldig som vaknar til dette kvar morgon???

Måtte ha med eit bilete av sjefen på jenteromet! Ho er eigentleg ikkje så veldig sjefete, men derimot snill og god som let veslesyster på styre som ho vil på romet!

No er det vinterferie og vi skal ha vårreingjering på romet! Kanskje blir det eit nytt teppe og litt anna som må ordnast med!

På ein slik søndag…

2012-02-19T13:11:00.001+01:00

…gjer vi slettes ingenting! Det er sol mellom snøbygene og vi nyt livet! Snart står bollane i omnen, jentene har laga seg båt, hunden ligg og kosar seg i sola og ho mor sjølv stullar og steller.

G o d f a s t e l a v e n t i l a l l e !

Bruktfunn ♥

2012-02-18T22:08:00.001+01:00

Eg blir alltid glad når eg finn noko fint som eg har ønska meg lenge. Eller som eg aldri har sett før, men som berre ropar til meg frå butikkhylla. Det treng ikkje alltid vere så dyrt. Faktisk kan det vere VELDIG billeg…

Vi har ein flott bruktbutikk her eg bur. Damene som jobbar der er smilande blide og kan hjelpe deg med kva det måtte vere. Om du vil gå i fred å kike, så er du velkomen til det. Om du må guidast gjennom hyllene, så har dei full kontroll på kvar alt er.

I dag var eg eigentleg på jakt etter fat i ymse variantar, som eg skal bruke når eg tek bilete av mat eg lagar. Men så fann eg sjølvsagt så mykje meir. Eg er veldig målretta når eg går rundt og kikar. Det fyrste eg gjer er å snu koppen, fatet eller skålene opp/ned og sjå kvar dei er laga. Gleda var difor stor då eg fann fire, blå Höganäs-skåler. Nydeleg blå var dei!

Eg kika gjennom ganske mange hyllemeter med dukar. Dukar i alle fargar, alle kvalitetar og alle storleikar. Midt på ei hylle kom eg over ein nydeleg linduk i ein forsiktig, grøn farge. Duken såg svært lite brukt ut og eg er no den heldige eigar!

Til slutt eit lite bileta av kjøkkenskrivaren min, som gleda seg stort over alle bruktfunna mine i dag! Det høyrer med til historia at eg ikkje betalte meir enn kr. 15,- per skål!!!

Eg har fleire perler i kjøkkenskapet som eg skal vise seinare!

Kva slags bruktfunn er du på jakt etter?

It’s Oh, So Quiet…

2012-02-18T11:51:00.001+01:00

Det har vore så stille på bloggen i det siste… Ikkje så rart, kanskje, for eg har omtrent ikkje vore heime på to veker. Fotokurs i Oslo, ei veke i Barcelona og ei veke full av kurs og kveldsmøte har gjort at bloggen rett og slett ikkje har vorte prioritert. Men no blir det andre tider! Det er nemleg vinterferie og vi skal vere heime og kose oss! Då kan eg pusle litt i heimen og ta bilete i dagslys.

Medan du ventar på nye krumspring og anekdoter frå kvardagsheimen, må du gjerne kose deg med fantastiske Bjôrk!!!

Up and away ♥

2012-02-12T21:23:00.001+01:00

Det gjorde godt med ein luftetur. Det beste med å vere på reise er likevel å kome heim.

Det gjorde godt å krype opp i sofaen med alle godingane mine rundt meg. Ein trøblete fot fekk kvile seg, noko som gjorde svært godt… Etter å ha vore på reise, same kvar, så tek det tid å fordøye inntrykk. Eg har byrja, men det går sakte. Heldigvis. Så får eg dvele ved alt eg har opplevd og alt eg har lært. Eg skal nok dele meir med dykk, men har så altfor mange bilete å kike gjennom først. Kan røpe at den vesle stripa av land, om lag midt i biletet over, er ein stad mellom Frankrike og Spania…

Det var mest som ein draum å sitje i flyvindauget og kike ut på fantastisk himmelen, som skifta i eit utal blåfargar. Uendeleg vakkert, uendeleg spennande og uendeleg underleg…

Fotokurs og inspirasjonshelg i Oslo!

2012-02-05T02:35:00.001+01:00

Det er 17 minusgrader i Oslo. Eg sit på eit hotellrom etter ein lang spasertur gjennom Oslogatene. Er iskald frå innerst til ytters. Men likevel varm. Varm fordi eg har hatt ei fantastisk helg. Varm fordi eg er så heldig å ha fått lære å kjenne så mange fantastiske folk. Varm fordi eg framleis er full av inspirasjon etter å ha vore på fotokurs med makelause Mari. Det er natt, men eg må berre dele nokre bilete med alle lesarane mine.

Slike bilete skal strengt tatt berre vere på matbloggen min, men i dag gjer eg eit unntak!

Eg lærte mange viktgie ting i dag, men aller kjekkast var det å lære om lys og om korleis svært enkle hjelpemiddel kan gjere den store forskjellen.

Eigentleg likar eg ikkje å legge ut bilete før eg har fått jobba litt med dei, men dei du ser her no er ikkje redigerte eller på anna måte endra på. Det einaste eg har gjort er å legge på ei ramme rundt. Eg har brukt det eg lærte om lyssetting og prøvt etter beste evne å komponere eit brukbart bilete.

Desse bileta vart tatt litt seint på ettermiddagen og lysforholda var utfordrande. Men eg likte godt det kalde og vinteraktige lyset. Likar dei blå-grå fargetonane som går over i lilla.

No skal eg krølle meg under to dyner og prøve å tine opp ein vinterfrosen kropp, medan tankane og draumane tek over for å bearbeide alle dein nye inntrykka! Tusen takk til matprat.no for inspirerande dagar!!!

My people…♥

2012-02-01T19:42:00.001+01:00

Eg vert alltid litt tankefull før eg skal ut og reise. Gleda over å få oppleve noko nytt går hand i hand med blanda kjensler fordi eg må reise i frå alle heime. Det er ikkje det at eg skal vere vekk så lenge. Eller at dei ikkje kjem til å klare seg utan meg. For det gjer dei.

Det er berre det at eg har så mykje å sakne. Lengte etter. Alle dei varme klemmane… Den mjuke, varme 4-åringen som kjem opp i senga til meg om morgonen… Dei late kosestundene i sofaen…

♥ I l o v e m y p e o p l e ♥

Likevel så gler eg meg til å reise på tur. Gler meg til å treffe kjekke folk, lære nye ting og verte rik på opplevingar. Ungane og kjærasten er her når eg kjem heim. Ventar og lengtar. Gler seg. Det er godt for mammahjertet å vite det…♥

♥ m y o n e a n d o n l y ♥

Det er godt å ha nokon å l e n g t e til…

Mamma sin minste skatt vil gjerne vere med på tur. “Viss eg kikar langt ut over havet, ser eg dit du er då, mamma?” Mamma nikkar og viser henne kvar ho må sjå. Og så er alt i orden. Mamma kan berre reise. Ho skal vinke til meg kvar kveld.

“Det beste og skjønneste ved en reise opplever man hjemme: dels før, dels etter.”

Sigmund Graff

Når eg skal ut og reise er det godt å ha eit blogginnlegg med bilete av alle mine aller næraste og kjæraste! Når lengten blir for stor kan eg leite fram bloggen og kike på dei herlege bileta vi tok på Flø sist søndag!

Er du meir?

2012-01-30T23:37:00.001+01:00

Kven er du,

vaknande sonen min?

Du står med hendene frie

og ler mot alt som møter.

Kven er du?

Er du den unge tiger,

vil du smyge, smyge?

Er du ein blom som vender

si krone mot lyset?

Er du ein brunn som speglar

stjernene svivande over?

Er du alt dette – og meir?

♥

Ein dag vil jorda

glefse deg i seg

liksom ei tigermoder

i redsle for barnet sitt.

Liksom ein brunn

som vil binde ei stjerne.

Er du meir?

- Marie Takvam -

♥

Så heldig eg er som får vere mamma. Som har skattar i livet mitt, meir dyrebare enn eg kan våge å setje ord på. Som kvar dag gjer livet mitt rikare. Krevjande, men rikare. Livet har lært meg å vere audmjuk. Eg har fått smake på det gode, men også det vonde. Eg har ein skatt for lite. Men eg er likevel rik. Audmjuk og rik.

Og kvar dag ser eg inn i varme auge som speglar stjernene svivande over.

Eg er heldig.

♥

Der havet er endelaust…♥

2012-01-29T10:36:00.001+01:00

I dag skal vi til Flø. Det blir det sikkert mange flotte bileter av. Og mange minne. Og mykje sand. Kanskje våte ungar etter leik med bølgeskvulp. Kanskje ei mamma og ein pappa som får ladda litt batteri og rusla hand i hand… ♥

Dette biletet er tatt for to år sidan. Der er sikkert minst like vakkert i dag. Det er sol frå blå himmel på Sunnmøre i dag og vi skal nyte kvart eit sekund!

Ha ein fin søndag!

Vil du bli med på kjøkkenbenken min?

2012-01-28T18:30:00.001+01:00

Eg har alltid vore veldig glad i å lage mat. Nokre av oppskriftene og bileta mine hamna inne på bloggen her, men så kom eg på at eg like gjerne kunne lage ein matblogg. “På kjøkkenbenken” såg dagens lys og sidan det har mange oppskrifter vorte publiserte.

I sommar vart eg kontakta av matprat.no som lurte på om eg ville vere ein av hovudbloggarane deira på den nye bloggportalen dei skulle opne. Etter å ha funne ut at førespurnaden faktisk ikkje var tull, så takka eg ja!

Bloggen min skifta plattform men beheldt det same namnet. Dette var superspennande! Og eg er i godt selskap; sjå berre kven andre som er med i gruppa:

Ta gjerne innom matprat.no sin bloggportal og sjå alt det gode som vert laga på kjøkken rundt omkring!

“På kjøkkenbenken” har si eiga side på Facebook, klikk gjerne her for å vere med!

Eg blir veldig glad om du kikar innom matbloggen min! Klikk her for å kome direkte inn på bloggen min!

Ynskjer alle ein god laurdagskveld!!!

Gammaldags og traust, eller grønt og nostalgisk?

2012-01-27T19:38:00.001+01:00

Eg har lenge vore på jakt etter gammaldagse planter. Det er langt mellom desse plantene i blomsterbutikkane no til dags. Eg kunne sjølvsagt ha knipe av avleggarar når eg er på besøk med folk som har dei plantene eg er på jakt etter, men er ikkje det litt frekt då?

Mormora mi sa at beste plantene fekk ein av avleggarar som ein “stjal” frå andre. Eg veit ikkje om det stemmer og eg veit heller ikkje om mormora mi verkeleg tok avleggarar i all løyndom når ho var på kaffibesøk med andre. Uansett, så har eg altså vore på jakt etter desse plantene som har vore “ut” i lange tider.

Nokre planter har eg funne på Plantasjen og nokre hos min lokale blomsterbutikk. Men då måtte eg leite lenge. Planta på biletet over hang på til tilbodsstativ på Plantasjen. Og den var verkeleg billeg. Sikkert fordi ingen ville ha den… Planten heiter visst Vandrande jøde og eg kan hugse at tanta mi hadde mange slike (trur ho har det enno, forrsten!). Når dei står i vindaugskarmen i sollyset ser dei grøne blada så friske og saftige ut!

Mor med barn på fang er så absolutt finast når blada får henge rett ned. Eg har den i ein glaskarm og må snurre den nokre gongar rundt blomsterpotta fordi den er så lang.

Planten på biletet over veit eg ikkje kva heiter – kanskje blogglesarane min kan hjelpe meg??? Den veks i alle fall villeg, sjølv om den ikkje alltid har fått vatn når den vil….

Det beste med desse gammaldagse plantene mine er at dei er så lettstelte. Dei blir glade når dei får vatn i ny og ne, dei strekkjer seg etter sollyset og veks for kvar dag. Og om dei skulle tørke heilt ut, går det ikkje lenge før ein skvett vatn får dei til å ranke seg att!

Har du gammaldagse planter og korleis skaffar du deg dei?

Lengt…♥

2012-01-25T12:29:00.001+01:00

I år har vi bestemt oss for ein ting: vi skal bruke mykje meir tid ute i skog og mark. Vi bur midt i eit fantastisk friluftsområde med fjell og fjøre i umiddelbar nærleik.

Ein treng ikkje å pakke så mykje; litt niste, ved til bål, litt å drikke og ekstra lestar til små fotar som likar å utforske alt som er vått!

Små venninner og syskenbarn som får springe så fort som føtene klarer, lyse kveldar som ingen ende tek og glede over å få vere ute.

Å få sitte på ein benk ved stranda eller på ein stein i skogen og dele god mat, hemmelegheiter og lure blikk…

Hjelpe eit lite syskenbarn, passe henne så ho ikkje plumpar ut i vatnet og blir våt….

Å tulle seg inn i eit mjukt og varmt pledd når kvelden nærmar seg, rulle rundt i graset og kike på himmelen og skyene…lukke….♥

Å vere minstemann og få hjelp til å klatre i tre i lag med eldstemann…. Vi skal klatre i mange tre i år, store tre og små tre! Og vi skal hjelpe kvarandre!

Vi skal rusle i skogen og kjenne den rislande gleda det er å få drikke friskt vatn frå ein fjellbekk. Undre oss over kvar vatnet kjem i frå og så vandre vidare. Finne fleire bekkar, fleire fjell og mange gleder!

Vi skal ta oss tid til å setje oss ned og kjenne på fred og ro. Vi skal sprengje grenser, nå nye mål og verte rikare på opplevingar.

2012 skal verte eit fantastisk turår!

Vi lengtar etter å kome i gang…♥

PS! Sjekk gjerne denne lenkja og sjå den fantastiske jenta som inspirerte ungane mine i går kveld! Elise Theoline; du er eit førebilete – på meir enn ein måte!!! Ho har ein nydeleg blogg med inspirerande bilete, som du finn her.

Bleik om nebbet…

2012-01-24T09:54:00.001+01:00

Stakkars, lissje gullet mitt er sjuk i dag… Eg trudde lenge vi skulle sleppe unna omgangssykja, men i går kveld kom den altså på besøk. Uvelkomen og uønskt, men det er ikkje noko vi får gjort med det.

Det er berre å krype under pleddet og slappe av så godt ein kan. Eg har diska opp med French Fries og Cola til frukost, ikkje av det sunne slaget akkurat, men pasienten fekk det i alle fall ned.

Takk og lov for barne-TV med bokstavkorps, teiknefilmar og “Klart eg kan”. Medan snuppelura kosar seg under pleddet i eine enden av sofaen, ligg mamsen i den andre enden og kjenner at ho heller ikkje er heilt i form….

Vi får glede oss over at det trass alt er sol frå blå himmel ute, at vi har det godt og vart i stova, at papsen går til og frå med alt vi treng og så kikar vi på dei flotte bileta vi tok i helga då vi var på utflukt ♥

Vi tek gjerne i mot omsorgsfulle tankar og gode energiar…♥

Uglemamma ♥

2012-01-21T12:49:00.001+01:00

Eg har fått meg ugle. Ei skjønn, lite ugle som rett og slett ropte at ho hadde lyst til å kome å bu med meg!

Det er ei eg kjenner som har mala dette skjønne biletet! Eg likte så godt uttrykket til ugla; dei snille, gode augene og den litt forsiktige framtoningen.

Ugla mi har ein liten ugleslektning (biletet over) som gjerne ynskjer seg ein ny heim! Om du kunne tenkje deg dette biletet kan du gjerne ta kontakt med kunstnaren på FB-sida hennar, eller du kan legge att ein kommentar på dette innlegget. Biletet kjem er 30 x 40 og kjem med kvit ramme.

Den flotte dama som har laga desse bileta heiter Gry Løvold og bur i Ørsta. Ho blir veldig glad om kunsten hennar får henge i heimar rundt om kring!

No gler eg meg masse til ugla mi kjem heim til meg!

Girls only ♥

2012-01-20T18:11:00.001+01:00

I dag skal jentene i huset ha kosekveld! Papsen søv etter uendeleg lang brøytevakt og storebror skal på overnatting med ein kompis.

Vi skal kose oss med “Girls only”-spa på badet, jåle oss med gode kremar og lukter, ete rosa kaker og trippe rundt i ballerinakle!

Til kvelds blir det taco og fredagskos… Det er allerie høg “skum i badekaret”-faktor på badet, så eg må opp og vere med på moroa!

Fin fredag til alle!!!

Påfyll og inspirasjon!

2012-01-15T12:49:00.001+01:00

I går kveld fekk eg vere med på eit fantastisk matkurs! “Fremtiden i våre hender” sitt lokallag arrangerte vegetarmatkurs på “Kokk ‘n Roll” i Ulsteinvik, og alle på kurset fekk vere på kjøkkenet og lage mat!

To svært gode læremeistrar ynskte oss velkomne til kjøkkenet og ga oss tilgang til alt utstyr og alle ingrediensar! Dei hadde komponert ein fireretters meny med 14 ulike rettar som vi skulle få lov til å lage.

Mange gode tips vart delte denne kvelden, mange gode smakar og mange gode idèar! Vegetarmat er på ingen måte sært og rart! Eg sakna i alle fall verken kjøt eller fisk då vi sat til bords og åt i går!

Det viktigaste for meg denne kvelden var å få tips til gode måtar å variere med grønsaker på; anten som hovudrett eller som tilbehør til anna mat! No ligg oppskriftene godt bevart, men både bileter og oppskrifter blir delt på matbloggen min med jamne mellomrom!

Ta gjerne turen innom Kokk ‘n Roll si eiga heimeside og la deg freiste av alt det fantastiske dei har å by på!

Aller best…♥

2012-01-08T23:11:00.001+01:00

Vi kunne ikkje ha bedt om meir i dag; ein strålande vinterdag med sol i mange timar. Mange har vore på fjellet i dag, men vi likar oss aller best i fjøra…

Vi er så heldige å ha eiga fjøre og naust. Det er fint andre stadar òg, men det er der vi trivast aller best. Dei gamle naustmurane, støda, båten og dei klukkande bølgene…

Vi likar aller best når vinteren byr på sol og opplett, i staden for regn, sludd eller snø. Det var kaldt i dag, men sola varma litt. Og bålet…- ingenting er som bål når ein er på fjøretur! Når vi samlas rundt bålet, med god mat eller varm drikke i koppane; då likar vi oss aller best…♥

Vi har vore her så mange gongar før. I regn og kulde, sol og varme, vind og blest. Vèret spelar inga rolle. Dette er vår fristad. Her er det aller best. Det gamle naustet har stått mang ein storm. Ikkje ein gong Dagmar klarte å gjere skade. Einaste ei naustdør som vart riven av, men vi fann den att i nabostøda. Husbonden fekk på att døra, midt i eit stormkast 2. juledag. Han lempa stein til sveitten dreiv for å sikre at det ikkje skulle skje ein gong til.

Han er aller best, han karen her, gitt!

Det aller beste ein slik vinterdag er å kunne sitje lunt og godt ved på ein stein ved naustdøra og nyte dei leikande solstrålane. Dei varmar både kropp og sjel!

Og når maten er oppeten og saftglaset er tomt, må vi skunde oss å leike litt til i fjøresteinane. Rett før sola går bak fjellet, rett før vinterkulden bit oss i kinna….

Og når vi sit i bilen på veg heim og ser på dei raudkinna borna i baksetet, er det ikkje tvil om at vi har det

aller best….♥

I’m inspired…♥

2012-01-07T21:50:00.001+01:00

Vi går med store husplanar for tida… Det er ikkje til å unngå at ein vert sitjande litt på nett og drøyme og la seg inspirere!

Biletet er lånt her.

Eg blir veldig lett forelska når eg ser lyst, lett og luftig interiør. Eg blir inspirert av alt dagslyset, dei store vindaugsflatene og dei lyse fargane.

Biletet er lånt her.

Ope, spartansk, lyst og kanskje ein smule nakent. Men likevel innbydande! Fantastisk å kunne ta naturen inn i huset ved å ha store vindauge som dette!

Biletet er lånt her.

Eg er så heldig å ha verdens flottaste utsikt. Eg bur høgt, luftig og bratt. Ingen ser inn til meg, så eg kan ha store glasflater og likevel føle at eg har privatliv. Likar godt at det er høgt under taket, som på biletet over.

Biletet er lånt her.

Sjølv om eg er glad i det rustikke, må det ikkje vere for gammalt. Eg likar godt at det er ulike strukturar i eit rom, at ein kombinerer ulike materialer – gjerne naturmaterialer.

Bilete er lånt her.

Knaggar klarer du fint å lage sjølv!

Biletet er lånt her.

Eg slappar best av når det er reine linjer og lite nips og naps i romet. At fargane er avstemte har også mykje å seie. Eg ser så mykje fargerikt og kreativt interiør rundt om kring på bloggar, men kunne nok ikkje hatt det slik heime hos meg. Kvit sofa er det vel òg nokre år til eg kan ha, små ungar set ein effektiv stoppar for det – men det er lov å drøyme og planlegge!!!

Mjuk fredag…♥

2012-01-06T20:04:00.001+01:00

Det har vore ei kort arbeidsveke, men like vel så uendeleg godt med fredag og helg…

Frøken 4 år var sliten etter ei barnehageveke og likte svært godt å få krype opp i godstolen og sjå barne-TV; mjukt, varmt og godt… ♥ Medan ho kosa seg og venta på storesøskena som var på besteforeldrebesøk, tusla mamsen på kjøkkenet og trylla fram stroganoffgryte.

Dei to eldste kom endeleg heim og slo seg ned i sofaen. Godt å ha alle saman heime, godt at det er helg og godt at vi ikkje har så mange gjeremål.

Jula er rydda ut for godt og det vart luftig på stova. Eg ser at mange av mine medbloggarar tek våren inn i stova no og at det er pastellfargane som dominerer. Sjølv er eg litt tilbakehalde med våren enno, for eg veit at vi antakeleg har mykje vinter i vente. Det er likevel dei lyse og mjuke fargane som dominerer; nyansar av grått, litt kvitt, litt støvete rosa og naturfargar. Og stearinlys! Masse stearinlys!

Ynskjer alle ein god og mjuk fredagskveld ♥

Nytt år…

2012-01-03T10:32:00.001+01:00

Nyttårsaftan er dagen for ettertanke. Det skjedde så mykje i 2011 som må sorterast og reflekterast over.

Medan eg stulla og ordna til nyttårsmiddag for familien fekk tankane flyte fritt. Erfaringane frå 2011 skal få lov til å vere med inn i 2012 slik at det nye året kan verte eit fantastisk år.

Vi har mange store prosjekt i det nye året. Aller viktigast er å få orden på hus og heim. Vi må på ein eller annan måte få ordna på huset slik at vi kan få den heimen vi har lyst på og fortenar. Å bu i gamle hus er ikkje berre romantisk og nostalgisk… Det vil verte eit stort løft for familien vår, men eg tenkjer vi skal klare det!

Og midt i alt dette skal vi leve, puste, erfare og finne kvardagslukka. Å finne kvardagslege lyspunkt og strø litt glitter rundt oss er kjempeviktig!

I dag ryddar eg vekk jula til fordel for det lyse og lette. Nokre forsiktige fargar skal få plass i stova, og sjølv om eg veit at det er lenge til vår og at vinteren framleis lurer rundt hushjørnet, så er eg forsiktig optimist og likar tanken på at kvar dag er lysare enn den forrige!

Godt nytt år til alle!

Kvardagsfavorittar 2011 – ei biletkavalkade!

2011-12-31T22:20:00.001+01:00

Det er alltid litt rart å legge eit år bak seg. Eit år fyllt av gode minner og gode kvardagar. Det som ikkje var så bra i 2011 legg vi bak oss og går vidare med rak rygg. Her er eit lite utdrag av bileter som i stor grad oppsummerer 2011 for meg og familien ♥

Vi hadde ein lang og tung vinter, men smått om senn kom vårteikna og det vart varmare i vèret. Snøsmeltinga har aldri vore meir velkomen enn i år….

2011 var ikkje året for dei lange reisene. Vi har vore kortreiste dette året, og brukt ledige augneblink i fjøre og skog. Bål og god turmat har sjølvsagt vore høgdepunkt!

Det har vore eit spennnande matår for meg. Eg har starta ny matblogg, inngått samarbeid med matprat.no, stifta mange nye bekjentskap, fått helse på favorittkokkar og auka antal kokebøker.

Det har vore mange gode stunder i 2011. Mange av dei i lag med storfamilien, andre i lag med nye bekjentskap frå andre land. Særleg kjekt var det då vi fekk lære om bulgarske påsketradisjonar og ungane fekk lage nydelege påskeegg! Tusen takk, igjen – Diana!!!

Mange av strendene i lokaldistriktet vart besøkte i løpet av året som har gått. Vi likar oss best når vi kan kjenne lukta av saltvatn…

Papsen i huset fylte 40 år i sommar og vi feira med stor fest på låven! Vèret var nydeleg, maten var god og gjestane sørga for god stemning! Ein kveld for minneboka, dette…♥

Sommardagane kom og gjekk, men veret var ikkje alltid det beste. Vi gjorde likevel det vi kunne for å kose oss og la humla suse!

I juli var eg så heldig å verte tante igjen! Det er alltid like fantastisk å verte tante… Å få halde desse små nurka i armane og vite at vi skal få tid til å verte godt kjende!

Sjølv om det var langt mellom dei strålande sommardagane, så hadde vi nokre inn i mellom alle regnbygene. Dei dagane tok vi vare på som små skattar. Dei lyse og varme dagane – dei blå og lune kveldane….

Lavendelen var omtrent einaste planta som vaks godt i sommar. Vi plukka ofte inn av dei velduftande blomane. Nokre hadde vi i vasar, nokre vart tørka og brukt til å smaksette te, andre vart brukt til bordpynt. Siste lavendelkvistane plukka vi faktisk i november…

Gode jentene mine….

Eg strikka nokre “posar” til små babygull i sommar. Dei vart strikka i mjukaste alpakka for å varme små kroppar. Veslebofsen vår var ein trufast turkamerat i heile sommar!

Det beste med sommaren er når kveldane er varme og vi kan ha heile badestranda for oss sjølve… Ingenting er som eit kveldsbad!

I september hadde vi ei herleg helg på Hotel Alexandra i Loen. Der kosa vi oss med bading og åt god mat tre dagar til ende!

Sommaren gjekk sakte, men sikkert over til haust. Sjølv om årstida endra seg, åt vi ofte ute på terrassen.

Det er litt godt når årsrytmen snur og vi er meir inne. Så godt å fyre i omnen og leite fram dei gode, varme ullpledda.

Eg er så heldig å ha syskena mine og familiene deira i same bygd. Det manglar ikkje på underhaldning når vi alle er i lag. Dei små syskenbarna er aldri “gjerandelause” og vi vaksne lagrar alle dei gode minna som vert skapt!

Det har nesten ikkje vore vinter så langt i år, noko som har resultert i mange “bukettar” med vinterblomar og strå. Det er om å gjere å ha nok små vasar i hus, slik at dei små hendene kan plukke alt dei berre orkar!

Vesle frøken snupp var veldig begeistra over å kunne traske rundt i sommarkjole og plukke kløver – i november!!!

Då er det nye året berre nokre timar unna. Eg nyttar høvet til å takke alle mine gode bloggvener for følget i året som har gått og ynskjer eit godt nytt år for 2012! Måtte det verte godt for oss alle!

Godt nytt år!

Bord – dekk deg!

2011-12-30T23:25:00.001+01:00

Eg likar godt å dekke bord. Særleg når eg ventar gjestar og vi skal vere mange kring bordet. Det er sjeldan eg har ein plan for korleis eg vil at bordet skal sjå ut. Eg tek som regel utgangspunkt duken og serviettane, og deretter er det altså tilfeldigheitene som rår!

Når ein kikar innom alle desse flinke interiørbloggarane, så kan ein verte rett misunneleg over kor flott dei dekkjer borda sine! Men sjølv om eg ikkje er så god på planlegging av slikt, så vert eg alltid nøgd med korleis bordet er dekt – og det er trass alt det viktigaste!

Likevel – det er ikkje verken pynten eller maten som avgjer om det har vore ein vellukka middag; det er gjestane som er dei viktigaste! Vi hadde gjestar på julaftan og det var kjempekoseleg! Trur både små og store kosa seg.

I morgon er det nyttårsaftan og bordet skal dekkast på nytt. Eg har slettes ikkje planlagt korleis eg skal gjere det, men den kvite duken er utgangspunkt denne gongen òg! Det raude vert kanskje bytta ut med grått og sølv, og kanskje vert det greiner midt på bordet! Det spelar i grunnen lita rolle korleis “pynteresultatet” blir, vi kjem til å kose oss med maten!

Uansett korleis du kjem til å gjere det i morgon;

hugs at det er gjestane som utgjer viktigaste pynten!

Nye juletradisjonar ♥

2011-12-29T10:02:00.001+01:00

I år har vi prøvt oss på to “innslag” i jule som vi håpar kan verte tradisjon. På veslejulaftan inviterte bror min m/fam alle i storfamilien til julekoldtbord. Det var utruleg deilig å forlate vaskebøtta og setje seg ned med nydeleg mat og drikke! Alle kosa seg og det var ikkje måte på kor mykje god mat dei hadde laga til!

På førmiddag på julaftan inviterte eg storfamilien på graut og gløgg på låven. Dette var også eit forsøk på å etablere ein ny tradisjon! Låven var sjølvsagt pynta til jul! Ungane syntest det var mest stas med det kjempestore juletreet som dei fekk ansvar for å pynte! Og når ein inviterer til fest på låven, måtte sjølvsagt nipenissen kome på besøk!

Nipenissen er ein kjend karakter i bygda vår og ungane var svært nøgde med at han kom på besøk denne julemorgonen!

Minste frøken snupp var ikkje redd for nissefar og var både stolt og glad over å ha fått ynskt han god jul! Og så var alle ungane godt nøgde med at han hadde med gåver i sekken som dei fekk lov til å opne!

Om det vert tradisjonar av desse to “juleinnslaga” våre veit vi vel fyrst neste år! Men ein flott start på julehøgtida var det i alle fall!

Kva for tradisjonar klarer ikkje du deg utan i jula?

Livsteikn…

2011-12-28T09:38:00.001+01:00

Det vart ei litt annleis jul i år. Vekene før jul var meir hektiske enn eg sette pris på og det vart for lite tid til det meste. Vi kom likevel i mål og såg fram til rolege romjulsdagar. Det vart ikkje heilt slik. Dagmar sine herjingar sette oss ut av spel i fleire dagar. Vi var både straumlause, nettlause og motlause. Fyrst ut på dagen i går, 3. juledag, kom det meste tilbake til normalen. Trøysta er at det er fleire dagar att av jula. Vi har mykje vi framleis skal kose oss med. Papsen skal jobbe litt medan vi andre skal nyte heimelivet litt til.

I går tok eg og jentene oss ein tur ut. Vi vandra langs strand og fjøre og fann mykje spennande. For meg er dette også julestemning; sjø, bølgeskvulp, spann og spade, ungar som spring langs strandkanten, leik i sanden og skattejakt etter skjell og fine steinar.

I dag skal vi passe tantegull, ete god middag og gå på juletrefest. Medan vi kosar oss som best vi kan, går tankane mine til alle dei som har fått hus, heim og eigedom øydelagde i orkanen. Vi var heldige og slapp unna med småtteri.

Ynskjer alle gode romjulsdagar!

Førjulstida er ikkje berre “burde, burde”!

2011-12-11T14:21:00.001+01:00

Kakeboksene burde eigentleg har vore full og alle gåvene skulle sikkert ha stått i hemmelegskapet. For ikkje å snakke om all nedvasken eg sikkert burde ha vore ferdig med! Eg kjenner meg litt knebla av alt dette “burde, burde”, men er heilt tilfreds med at det er leeenge til jula er klar her i huset!

Eg skulle sikkert ha vore oppe tidleg og baka eitt eller anna. I staden for låg vi lenge, alle saman. Og når eg sikkert burde ha vaska kjøkkenskapa mine, gjekk eg i gang med prøvesmaking av årets fyrste julekaffi (kaffien kan du lese meir om her, på matbloggen min).

Det er ein eigne sjarm med å kjøpe heile bønner. Eigentleg var tanken at eg skulle få dei kverna i butikken, men både eg og den hyggelege mannen bak disken gløymte det! Den herlege kaffilukta når du tek lokket av kaffikverna er rett og slett himmelsk! Det kan hende det burde ha lukta grønsåpe, salmiakk og nyinnplukka gran – men vi lever like godt med lukta av julekaffi!

Det kan kanskje høyrest ut som om eg ikkje har ofra all juleførebuinga ein einaste tanke, men det har eg altså! Eg har laga lister over alt som skal gjerast, alt som skal bakast og alt som må handlast inn. I tillegg fekk eg starta på julegåvehandelen i går. Eg er med andre ord i rute. Mi eiga rute, vel å merke! Når eg samanliknar meg med fleire av mine medbloggarar er eg sist i juleførebuingsløypa, men det har eg eit heilt avslappa forhold til!

Det blir jul i min heim òg! Må berre nyte litt god kaffi fyrst♥

Så godt at det er helg…♥

2011-12-09T18:16:00.001+01:00

Ungane gler seg over snøen, mor gler seg over nokre dagar fri og far håper på ei brøytefri helg. Vi skal handle julegåver, ha forsinka bursdagskalas til 12-åringen, bake litt og vaske litt.

Ynskjer alle mine lesarar ei god førjulshelg ♥

Aller finaste….

2011-12-05T22:18:00.001+01:00

Må berre dele eit bilete av den aller finaste, godaste Ida mi… Så utruleg snill og tolmodig, full av energi og stå på mot – gir seg aldri!

Å vere midterst i ein syskenflokk er ikkje alltid lett. Men Ida har tolmodet til ein engel og forstår at ho av og til må vente litt.

I går kom første snøen og ho var raskt på beina! I full fart leitte ho fram vinterdress – for fyrste gong i år (!), og var ute for å kjenne på vèret, som ho seier det. Ho var ute heile dagen; langt til skogs på juletrehogst, aking, leik i snøen med syskena, julegrantenning og aking med gode vener til langt på kveld! Ikkje rart ho hadde roser i kinna då ho la seg!

I dag er ho på overnatting med bestemor og bestefar – og vi saknar henne i heimen!

Snille, gode Ida mi ♥

Ein sein førjulskveld…

2011-12-04T23:29:00.001+01:00

Det byrja å snø i dag. Fyrst berre hagl og vind, men så kom dei store snøfillene. Lava ned i takt med ungane sin frydefulle latter.

Eg leitar fram kle til dei og sender dei ut med papsen for å finne eit stort juletre til å setje på tunet. Kjenner at julekjensla kjem sigande… Inn i mellom er det opplett. Gløtt av sol. Det gjer skam på dagslyset å ha på lampar i glaset, sa mormor mi, når eg sette på lys midt på dagen.

Dette biletet tok eg før snøen hadde lagt seg. Rakk akkurat å sjå så vidt til sola, før skyer drog seg til og snøen lava igjen. Men julestjerna i glaset fekk lyse, sjølv om dagslyet eigentleg var meir enn nok.

Medan ungane og papsen var på skogen fekk eg rydda og ommøblert litt. Eg har ikkje store plassen å boltre meg på, men litt endring vart det likevel. Frøken snupp kosa seg med ein stor, juleraud nellikbukett og danderte blomane i små vasar. Det vart med ein gong litt meir jul i stova!

Eg var så lei av den mørke hjørnesofaen vår som åt opp alt lyset i stova. Det er ikkje slikt ein tenkjer over når dagane er lyse, men i vintermørket vert det svært merkbart. Mamma og pappa hadde nokre øyrelappstolar som vi fekk låne, og jammen gjorde det susen, gitt!

Medan min kjære er ute og brøyter, slappar eg av i ei førjulstriveleg stove. Det gjer seg med forandringar, sjølv om det ikkje er så mykje!

Så altfor lenge å vente…

2011-12-03T11:15:00.001+01:00

Ho fekk billettar til ballettshow i adventskalendaren. Aller fyrste gong ho skal få sjå balllett på ekte. Men det er så altfor lenge å vente…. Timane sneglar seg av garde og ventetida er vanskeleg…

Sjølv om vi bakar bollar og julemenn, så går ikkje tida fort nok. Inn i mellom all bakinga må ho inn på stovegolvet og ta piruettar. Svinge seg rundt så kjolen står rett ut…

Vesle frøken 4 år trur kanskje at ho må ha på seg den fine dansekjolen på ballettshowet. Tenk om ho får vere med å danse….

Vi får håpe dei fire neste timane går kjempefort… ♥

Dryssa stjerner…♥

2011-11-27T12:14:00.001+01:00

Når ei solstråle ligg att og brenn i oss.

Når ein heilt vanleg gråversdag har stjerner over seg.

Når nokon har sett at vi er til.

Kanskje var det berre i forbifarten. I travelheten.

Ein uventa smil, ein open varme.

Kanskje var det ein omfamnelse,

kanskje var det eit sekunds stogg.

Nokon som hugsa noko godt, og takka.

Nokon som rørte ved oss, kanskje ubevisst.

Vi kjende oss famna inn, kjende oss overdryssa av varme.

Våga sleppa gleda eit ørlite steg lenger fram.

Våga sjølv dryssa stjerner, dela ut varme, gje smil, røra ved...

Måtte vi nøra elden i kvarandre!

Bente Bratlund

Det er fyrste søndag i advent i dag. Du kan drysse stjerner over nokon, glede nokon, røre ved nokon. Gjer dagen fin for nokon.

Gjer adventstida fin for fleire enn deg og dine ♥

Bileta er lånte her og her.

Medan “Berit” herjar…

2011-11-25T21:18:00.001+01:00

…kosar vi oss inne med fyr i omnen og “Gullrekka”.

Det ruskar godt ute, men vi kjenner oss trygge og bur i eit hus som har stått gjennom mang ein storm.

Eg har krølla meg saman i sofaen med strikk medan eg puggar tekster til julekonserten i morgon!

Håper alle har det godt og trygt i uvèret!

Rehearsal dinner ♥

2011-11-20T11:32:00.001+01:00

I USA har dei “rehearsal dinner” i forkant av sjølve bryllaupsdagen for å sikre seg at vener og familie får møte kvarandre før sjølve bryllaupsmiddagen. Det er òg ein test på om brud og brudgom klarer brasene og at alt sit som det skal.

I år skal eg ha gjestar på julaftan og då må eg sjølvsagt “øve” meg litt før den store dagen. Sidan det er syster mi med familie som kjem på julemiddag, var det berre rett og rimeleg at det var bror min med familie som skulle kome på “rehearsal dinner”. På menyen stod det pinnekjøt med alt mogleg tilbehør.

Sjølv om det var i starten av november var det ein nydeleg haustdag med mildvèr og sol frå blå himmel. Bordpynten måtte sjølvsagt reflektere det.

Det kostar ikkje alltid så mykje å lage eit skikkeleg festbord. Eg har juksa litt og kjøpt falske blad, men det aller koslegaste er å plukke fargerike blad ute i naturen! Så er det sjølvsagt viktig med lys på bordet. Eg brukar gamle Norgesglas med kubbelys og skjønne, kvite “lysballar” som eg kjøpte på supersalg på Nille. Trur ikkje eg betalte meir enn 3-4 kroner per lykt.

Wedgewood-serviset og Finn-glasa er gåver vi fekk i bryllaupet vårt. Alt er mykje brukt, fordi eg meiner det er for gale å stue det vekk i skap og berre bruke det til “best”.

Enkelt – men fint!

Etter at sola hadde gått ned og mørkret hadde senka seg, så var det på tide med dessert. Mi kjekke svigerinne hadde med seg ei Oreo-iskake! Den smakte fantastisk godt! Må innrømme at eg likte denne betre enn den vanlege Oreokaka.

Både små og store sat lenge til bords denne søndagen. Vi kosa oss både vel og lenge med all den gode maten. Sjølv om sola skein under store delar av middagen, var det ikkje fritt for at julekjensla kom snikande… Eg konkluderer i alle fall med at årets julemiddag heilt sikkert kjem til å gå som smurt ♥

Snart er vi der...

2011-11-17T11:45:00.003+01:00

Av ein eller annan grunn kom julekjensla snikande i dag. Desse bileta er i alle fall med på å forsterke kjensla... Er du i gang med planlegging?

Bileta er lånt hos lexingtonshop.com

Det er nesten så ein ikkje kan tru det…

2011-11-15T17:22:00.001+01:00

…men det er faktisk november. Sjølv om det vart litt kjøligare i dag, så har vi hatt fantastiske veker på Sunnmøre!

Tenk å kunne gå ute i midten av november med sommarkjole og plukke sommarblomar!

Vi bur heldigvis slik at vi har sol heile året, og det er utruleg kor dei lave og litt duse solstrålane varmar.

Med sjølvplukka sommarblomar på bordet vert vinteren litt kortare!

Har du hatt ein fin vinter der du bur?

Bilete tatt med mobilkamera i ettermiddag.

Og når utsikta frå middagsbordet i dag såg slik ut, så er ikkje livet så aller verst!

Skjønn vase…

2011-11-13T21:51:00.001+01:00

Når ein har små hender i hus kan ein aldri få nok blomstervasar. Der er alltid noko som kan plukkast inn og overrekkast til ei svært takksam mamma.

Ein kjapp tur på bruktbutikken var alt som skulle til for at to slike vasar skulle verte mine! Tjue kroner fattigare og mange, framtidige blomebukettar rikare!

Nokre nakne greiner med snøbær passa så fint i vasane på den isblå duken. No skal dei få stå på bordet og minne oss på at vinteren sikkert kjem – om enn ikkje så brått"!

Tidsfordriv…♥

2011-11-10T16:53:00.001+01:00

Tidsfordriv er å rusle langs ei steinete strand. Finne hemmelege skattar som ingen har sett før. Tre jenter med oppdagartrang og eventyrlyst. Det er ikkje grenser for kor mykje spennande dei finn.

Det er ikkje akkurat sommar, men den varme haustsola varmar likevel. Høyrer at dei småpratar om sommardagar med bading. Og så vert det brått veldig fristande å teste badetemperaturane. Rett nok med støvlar og regnkle, men det er det næraste ein kjem bading så lenge kalendaren seier det er november!

Det er aldri kjekt å måtte reise heim frå stranda slike dagar. Hand i hand og med mange gode minne let dei seg likevel overtale. Lommene er fulle av stein og skjell, som skal få pynte opp når dei kjem heim.

Så godt med slike haustdagar…♥

Akkurat passe gamaldags!

2011-11-05T21:53:00.001+01:00

Eg hugsar så godt glaskarmane heime hos mormor. Fulle av planter som ho stelte og tok vare på. Planter som var mange år gamle og som ho aldri kvitta seg med.

Ei av plantene ho i mormor sin glaskarm var pengetreet. Nokre av dei var så gamle at det nesten såg ut som om dei hadde stamme. No har eg fått meg ei slik plante. Tenk om eg klarer å ha den like lenge som mormor hadde sine! Det er kanskje litt gamaldags å ha slike planter i våre dagar. Aller helst skulle det vel ha vore corokia eller olivnetre som pryda stova, men desse gode, gamle betyr så mykje for meg!

Krukka som planten står i er gammal og prega av det. Den fann vi her på garden då vi tok over. Dei passar i lag som hand i hanske og står på spisebordet og får tankane mine tilbake til svunne tider.

Kva stoveplante lokkar fram nostalgien hos deg?

Alt kviler. Ein hyllest til november.

2011-11-01T22:14:00.001+01:00

ALT KVILER.

Det er noko med

lyset.

Det dunkle, litt kalde lyset som

aldri heilt byrjar

og som aldri tek heilt slutt.

Dagar utan ende.

Og lydane.

Dei lune, gode lydane.

Små føter som raslar i lauv,

vind som ular og

regn som dansar på ruta.

Det er som om

naturen har pakka oss inn,

vernar om oss.

Lagt oss under eit teppe

av mose og lauv

og ber oss om å spare krefter.

Eitt og anna lett snøfall.

Naturen har gått i dvale.

Alt kviler.

Dette er tida for å stresse ned.

Tenne lys og vere i lag.

Sjelene opnar seg.

Kroppen kviler.

Alt kviler.

Det er noko med lyset.

Det er noko med lydane.

Det er noko med november

som gjer at det er

godt å vere til.

Tove Halse Digernes, november 2010

VIKTIG REPRISE: Kjære mann eller dame, som eg snart kjem til å køyre på.....

2011-10-30T13:03:00.001+01:00

Eg har vorte oppfordra av mange av mine lesarar om å re-publisere eit innlegg eg hadde i fjor og året før. Eg kan ikkje få sagt ofte nok kor viktig det er å bruke refleks, så difor kjem altså innlegget i reprise!

Illustrasjonsfoto: Ronny Hjertås, NRK Rogaland

Dette innlegget skriv eg for å kome med unnskyldninga på førehand. For etter at eg har køyrt på deg kjem eg til å skulde det heile på deg. Overbevise meg sjølv, deg og alle andre om at alt er di skuld.

Eg kjem til å kome køyrande med bilen min, ein tidleg morgon på veg til jobb, eller på veg heim etter ein lang dag med undervisning og møter. Eg held akkurat fartsgrensa og snakkar ikkje i mobiltelefon - det er viktig å ha fullt fokus når vegane er våte og mørke.

Akkurat litt for seint oppdagar eg deg. Bilen min er stor og tung og køyrer rett på deg. Eit høgt dunk fyller bilen, hovudet og tankane mine. Ringjer 113 og prøver å hugse fyrstehjelpskurset eg var med på for 20 år sidan. Skal tru om du har barn? Sit dei heime og lurer på kvifor mamma eller pappa ikkje kjem heim frå jobb snart? Kvalm engstelse fyller meg idèt eg går ut av bilen, redd for synet som snart skal møte meg.

Eg kan sjå at du ligg i ei forvridd stilling på gangfeltet. Eg har køyrt på ein person i eit gangfelt. Eg , den ansvarlege sjåføren med fullt fokus på vegen og trafikkbiletet, har køyrt på eit menneske.

Veska ligg slengt fleire meter lenger borte. Eg bøyer meg ned til personen samstundes som eg prøver å identifisere noko av innhaldet i veska. Tenk om eg ser ein smokk, ei lita leike eller små babylestar, slikt som foreldre dreg med seg. Augene er blinda av tårer, sinne og raseri, eg ser ingenting. Meiner å hugse at eg skal leite etter puls. Famlar med kalde og skjelvande hender. Du har på deg så mykje kle. Det er ikkje råd å finne ei opning inn for å leite etter dei livgivande slaga.

Folk kjem til. Ser bebreidande på meg og lurer på kva som har skjedd, og om eg har ringt ambulanse. Trur eg har gjort det. Veit ingenting for sikkert lenger. Berre at eg har køyrt på ein person. Ei dame med tilgjort roleg stemme tek meg til side og snakkar til meg som om eg var eit barn. "Eg såg ingenting" , er det einaste eg klarer å seie. Alle dei andre orda, dei eg veit eg burde seie, set seg fast i halsen.

Sirener bryt stillheita, det gule lyset lyser opp heile vegen. Profesjonelle hender tek hand om meg og spør vanskelege spørsmål. "Eg såg ingenting". Dei masar meir og har på meg eit varmt teppe. Har nokon sett ein smokk?

Kjenner at vetet kjem tilbake, tankane klarnar. Eg forklarer meg til politiet og skuldar alt på deg. Eg køyrde på deg, du overlevde - og eg skuldar alt på deg. Eg såg ingenting og politiet forstår. Dei seier at eg ikkje skal tenkje meir på det, at det er du som må ta konsekvensane for det som har skjedd.

Kjære mann eller dame; eg kjem snart til å køyre på deg. Det kjem til å vere synd på deg, sjølv om alt er din feil. Håper det kjem til å gå bra med deg og at du ikkje har barn.

Og om du skulle lese innlegget mitt i kveld før du legg deg, eller i morgon tidleg før du køyrer på jobb, så kan du kanskje unngå at eg køyrer på deg. Så slepp eg å måtte forklare meg til politiet og seie at "Eg såg ingenting".

Du er nokon si mor, far, kjærast, nabo, kollega og besteven.Eg vil ikkje køyre på deg, men om du held fram med å gå langs mørke vegar og krysse gangfelt utan refleks, kan eg ikkje love noko. No er du advart.

BRUK VETET -

BRUK REFLEKS!

NOKON ER GLAD I DEG!

Dersom du skulle lure, eg har ikkje køyrt på nokon. Eg har heller ikkje vorte påkøyrd. Men mi store frykt er å på ein eller annan måte verte involvert i ei "brukte ikkje refleks"-ulukke. Då dette innlegget vart publisert sist, kom det også på trykk i fleire aviser, og eg fekk telefonar og e-post frå heile landet frå folk som ville nytte innlegget i ymse samanhengar. Det synest eg er kjempeflott! Denne bodskapen kan ikkje uttrykkast sterkt nok! Eg vart også kontakta av mange som på ein eller annan måte har vore part i slike ulukker. Eg gret nokre tårer då eg hadde desse samtalene....

Du må gjerne linke til dette innlegget for å dele historia med andre!

D I Y – smykke!

2011-10-28T21:19:00.001+02:00

I mangel på anna å gjere tok eldstemann seg ein tur i papsen si brakke. Kreativ som han er, kom han sjølvsagt tilbake til huset med eit smykke han hadde laga sjølv. Smykket var av det røffe slaget og passar nok fint til rockarar og andre med lidenskap for piggar og stål!

Det er kanskje ikkje eit smykke av det praktiske slaget og det er ikkje håp om at det går gjennom mamsen sin smykkesensur! Men kreativt er det i alle fall!

Thanksgiving...

2011-10-27T18:57:00.004+02:00

Eg har så lyst å feire Thanksgiving i år. God mat, god stemning, nydeleg vèr ute og masse familie samla kring bordet. Skulle så gjerne ha lært mykje om mattradisjonane kring denne jordnære høgtida. Samla meg nokre oppskrifter og prøvt dei ut.

Kanskje eg må undersøke litt rundt om kring. Ta kontakt med kjende "over there" og få tips og idèar. Kanskje kunne blogglesarane mine kome med tips til gode "Thanksgiving"-sider, spekkfulle av inspirasjon??? Send meg gjerne tips på oppskrifter etc.

Eg prøvde meg på amerikansk Thanksgiving for nokre år tilbake og eg meiner å hugse at det var populært i heimen. Kanskje får eg ånda over meg i år?

Bursdagskalas!

2011-10-24T22:41:00.001+02:00

Eg er så absolutt ikkje ein “åh, så kjekt det er å pynte kaker”-person. Heller ikkje ein “oj, så flink eg er til å pynte og lage supersøte, små, kaker og muffins”-person. Men då frøken midtimellom hadde bursdagsselskap måtte eg lage litt søtmat likevel.

Med hektiske dagar må ein køyre litt safe. Mi erfaring er at det sjeldan er populært å prøve seg på nye og “rare” kakeslag som 9-åringen har panikk for at ingen skal like. I går hadde ho stort jenteselskap og frøken Ida hadde bestilt brownies. Då laga eg ei svært enkel brownie (som du finn oppskrifta på her), strødde på hakke daim før steiking og pynta med Hummingbird Bakery sin frosting (oppskrifta på du i lenkja over).

Når ein er 9 år er ein ~~nesten~~ ferdig med “alt må vere rosa”-perioden alt vart pynta med turkis og sølv! Eg skulle heilt sikkert ha servert cakepops og andre superpopulære bakverk, men eg hadde verken tid eller ferdigheit til å eksperimentere!

Og så laga vi risbollar. Eg har faktisk aldri laga det før, men 9-åringen meinte at alle likte det og at vi så absolutt måtte servere det! Grunnen til at eg aldri har laga dette før er at eg har eggeallergikarar i hus og er difor skeptisk til all mat som har ubehandla egg i seg (når egget verken er steikt eller kokt) og fordi eg ikkje er så stor tilhengjar av Delfiafeitt. Risbollane fekk i alle fall bein å gå på, så dei var heilt sikkert gode nok! Som de ser nyttar eg ikkje ikkje ein gong muffinsformer med fancy papir! Her går det i basic white frå Kiwi!

Nokre av browniebitane vart pynta med seigemenn. Denne gongen vart kaka akkurat så seig og klissete som den skal vere! Eg likar godt å skjære slike søtbomber opp i små serveringsbitar og så pyntar eg kvar bit til slutt. Det er mykje meir delikat å servere kake slik, synest eg!

Kanskje eg er litt pysete som køyrer så safe som dette. Problemet er berre at eg etter kvart kjenner så utruleg mange fantastiske kakebakarar, t.d. Anne Brith i Villa Perlesukker. Ein kan nesten få prestasjonsangst når ein ser kor mange gode kaker dei klarer å trylle fram! Men eg har lovt meg sjølv å prøve, for det skal visst ikkje vere så vanskeleg. Anne Brith er i alle fall superflink å forklare, så då kan det hende eg dristar meg til når eg berre får tenkt meg litt om… Kanksje skal 4-åringen få cakepops når ho blir fem neste år ein gong. Eller kanskje er det noko anna som er “in” på bursdagsmat-fronten då? Enn så lenge så får det halde med det eg taklar bra og som eg veit ungane likar.

No har vi feira den flotte, snille og gode 9-åringen vår i to dagar til ende. I går var det venninneselskap med god mat, søte kaker og disco på låven. I dag var det familie og gode vener. Vi åt sjølvsagt restar frå i går, men så hadde eg laga sveler i tillegg. Eg trur sveler må vere ein av sunnmøre sine nasjonalrettar. Kven har vel ikkje høyrt om MRF-svela? Eg har ei fortid som svelesteikjar på ei ekte sunnmørsferge, så når det vert laga sveler her i huset er det sjølvsagt den oppskrifta eg brukar! Dersom du har lyst til å prøve deg på sveler, kjem det sveleoppskrift på matbloggen min i morgon!

Verdens beste Ida…

2011-10-23T22:42:00.001+02:00

Tenk at den store, kjekke jenta vår fyller ni år i morgon, måndag. Ingen er så snill og god som henne. Alltid positiv, alltid hjelpsam og alltid med eit smil på lur.

Gratulerer så mykje med 9-års dagen, kjære Ida vår! Vi er så utruleg glade i deg ♥

I just love that Friday feeling ♥

2011-10-21T18:34:00.001+02:00

Fredag er den absolutt beste dagen i heile veka! Det er nysnø i fjella, varmt i stova og “Vaffelhjarte” på barne-TV.

Så godt å slappe av etter barnehagen med favorittprogram på TV ♥

Det er kanskje ei stund til jul, men då eg såg dei lyserosa julestjernene på blomsterbutikken i går klarte eg ikkje å gå forbi! Glad i jula som eg er, går det vel an å tjuvstarte litt!!!

Godaste storejenta mi kosar seg framfor vedomnen… På måndag fyller ho 9 år og eg veit ikkje kvar alle åra har vorte av ♥

God og varm helg til alle!

Haustfargejakt!

2011-10-19T18:58:00.001+02:00

Det er så fristande å vere ute og nyte den lave haustsola, særleg når ein heller burde ha vore inne og gjort husarbeid og laga middag.

Det går slettes ikkje an å kaste vekk fine haustdagar (vi har ikkje hatt for mange av dei…), tenkte eg og Sina, så vi gjekk like godt ut og leitte etter haustfargar!

Ei grå og værbitt korg med vintergrøn busk og skjønne, kvite steinar. Frøken snupp pynta så fint med ein hestesko.

Så fann ho ei gammal, grå kasse med lilla røsslyng og konkluderte fort med at dette heilt klart var haustfargar! Vi har fleire slike kasser her på garden og så sant dei er i rimeleg bra stand, får dei opptre som prydobjekt med jamne mellomrom.

Den lave haustsola varma godt, og minstesnuppa brukte like godt lua til å samle hyllebær. Varme og gode fargar…

Hyllebæra vart med inn og fekk vere pynt på toppen av ei grå boks!

Til slutt kosa vi oss med å lage flotte bileter av fargerik tape!!! Frøken snupp meinte det var haustfargar der òg!

Vi hadde ein kjempekjekk ettermiddag på haustfargejakt! Husarbeidet gjekk ikkje sin veg og vi fekk ekstra påfyll til å klare å få det unna!

Det er altså grått og lilla som er haustfargane her hos oss.

Kva er din favorittfarge i haust?

Så priviligert eg er…

2011-10-16T22:06:00.001+02:00

Vesle Louise vart båren til dåpen i dag. Det minste gullet av i alt ni tanteborn. Og eg hadde verdens mest priviligerte oppgåve; eg var gudmor…

Det er noko ekstra å få vere gudmor. Å få ta med seg det vesle nurket fram til døypefonten, halde henne tett inntil og kjenne at ein får vere med på noko stort.

Ikkje berre sjølve dåpshandlinga, men alt det som er ramma rundt ein dåp; finstas, god mat, familier som møtest, forventingsfulle sysken og syskenbarn, god mat og god stemning.

Har du sett noko skjønnare?

Vesle Louise sov i armane mine under heile gudstenesta. Så varm og mjuk og god… Ingenting er meir herleg enn å sitje med eit slikt nurk i armane og kjenne på at ho er litt mi òg!

Tusen takk for ein flott

fest, kjære dåpsfamilie!

…om å danse smilet fram…

2011-10-15T23:05:00.001+02:00

På lette bein trippar du så fint over dansegolvet. Kikar deg litt rundt og ser om der er andre som skal danse. Det er ikkje det. Du har golvet heilt for deg sjølv.

Musikken startar og ingenting kan halde deg tilbake. Du tek fleire runder på dansegolvet. Framleis heilt åleine. Av og til må pappa danse litt med deg. “Pappa er den beste i verden”, ropar du medan han snurrar deg rundt i lufta!

Det er dette alt dreiar seg om: DANS. I kvart vakne sekund av dagen dansar du. Leitar fram dei finaste kjolane og glittersko, og så dansar du. Tenk å ha eit heilt dansegolv for seg sjølv!

Det lakkar og lir mot kveld, men du ser ikkje ut til å merke det. Brått er du ikkje åleine lenger. No er det dei vaksne sin tur å danse. Bandet startar med ein roleg melodi og du set deg til rette midt på dansegolvet. Alle dei vaksne føtene dansar kring deg, medan du beundrar dei som syng på scena.

Pappa løftar deg forsiktig opp. Dansar nokre steg med deg, men no er du trøytt. Du held han så godt kring halsen, snusar inn pappalukta og kviler hovudet på skuldra hans.

“Verdens beste pappa”, seier du.

…og så sovnar du…

PS! Desse bileta var tekne då vi var på Hotel Alexandra i Loen. Vesle frøken snupp dnasa heile helga til ende… Hennar største draum er å få byrje på ballett. Men det er enno to år til ho er stor nok til det. Enn så lenge lyt stovegolvet vere godt nok og pappa må duge som dansepartnar ♥

Har du lyst på noko søtt i helga?

2011-10-14T19:58:00.001+02:00

Dersom du er ein skikkeleg søtmons og har lyst på ei skikkeleg kaloribombe til laurdagskaffien, då kan du stikke innom matbloggen min og sjekke ut ei super oppskrift på Snickerskake! Klikk her for å besøke kjøkkenbenk-bloggen min!

Velbekomme!

“…fra jord til himlen opp…”

2011-10-13T00:11:00.001+02:00

Eg hugsar dagen som om det var i går. Det er 13 år sidan i dag, men eg hugsar alt eg sa, alt eg tenkte og alt eg gjorde. I detalj. Kva eg hadde på meg, kva bil eg køyrde, kva musikk som stod i CD-spelaren og kva eg åt på vegen frå legen til sjukehuset. Eit lite hjarte hadde slutta å slå. Eit lite hjarte i min mage. Mammamagen min.

Kroppen fylte seg med raseri. Sorg. Fortviling. Og redsle. Voldsom redsle. Tusen spørsmål som ingen hadde svar på. Kvifor. Korleis. Kva. Slikt skulle ikkje skje. Små hjarte i mammamagar skulle ikkje slutte å slå. I allefall ikkje når vi hadde komt til termin. I allefall ikkje når dei var så venta og så elska. Eg hugsar akkurat korleis romet eg kom inn i såg ut. Kven som tok i mot meg. Dei lurte på om eg ville ha saft. Om eg ville ringe til nokon. Om det var noko eg trengte. Eg trengte berre ein ting; kjærasten min.

Dei varme, gode armane som heldt meg fast. Pusten hans i øyret mitt. Trøystande ord om at vi skulle klare dette. I lag. Og alle tårene. Dei rann i strie straumer. Legar. Jordmødre. Familie. Alle gret. For kvar tåre som rann klarte eg å hente litt styrke. Litt etter litt klarte eg å tenkje.

Ein velskapt gut såg dagens lys, men hjartet hadde slutta å slå. Vi fekk aldri høyre han skrike. Eller kjenne dei små nevane klemme hardt om fingrane våre. Men han var varm ei lita stund. Eg kan framleis kjenne den varmen. Akkurat den varmen. Han fekk aldri kjenne livet. Sjå lyset. Vi fekk aldri verte kjende med han. Men likevel kjente vi han så godt. Alle dei små sparka og romstreringane i magen. Alle dei gode stundene vi hadde i lag, med babymagen som det store midtpunkt. Alle draumane vi hadde. Alt du skulle få oppleve. Vi levde gjennom deg den tida du var i magen. Vi kjende deg. Visste akkurat når du brukte å kvile og når du var aktiv. Vi visste kvar foten din var og vi kjende omrisset av den. Kitla den. Vi song til deg og fortalte deg kor glade vi var i deg.

Vi fekk aldri bli kjende med deg, men vi kjende deg. Du fekk aldri sett oss, men vi såg deg. Du fekk aldri livet, men lever vidare likevel. T A K K ♥

“Det stod en stige stillet, fra jord til himlen opp.

Der klatret vesle Andreas med englene til topps”.

(inskripsjon på gravsteinen)

Dei nydelege babybileta er lånte her, her, her og her.

PS! Det sat langt inne å publisere dette innlegget. Det er skummelt å vere så open om noko som er så trist. Så personleg og så fullt av kjensler. Takk for at du behandla innlegg mitt og minna mine på ein fin måte…♥

R O S A oktober.

2011-10-12T19:27:00.001+02:00

Til alle dei som har kjempa og gitt opp. Til alle dei som framleis tek kvar dag som ei gåve. Til dei som framleis må vakne kvar einaste morgon og vite at kroppen ikkje er frisk.

Til alle som har mista ein av sine kjære; ei mamma, ei bestemor, ei venninne, ei syster, ei tante, ein nabo, ein kjærast og ektemake…

…og til dei som kjempa og VANN…

H Å P

Ta med dig karta
och kompass,
när du går genom skogen.
Den är mörk och snårig,
full av hinder.
Små och stora,
som får dig att stanna upp.
Men var inte rädd,
vid din sida går jag.
Tro inte att jag lämnar dig,
sätter krokben för dig
och springer iväg.
Jag ska kalla fram stjärnorna
så du ser vägen,
solen så du inte fryser.
Jag ska ta ner månen,
så du kan bära den med mig,
och känna att du inte är ensam.

Dette nydelege diktet veit eg ikkje kven som har skrive. Eg har fått det av ei FB-venninne som heller ikkje visste det. Etter å ha googla det fann eg ein stad underskrive med “Ylva”. Dersom du veit kven som er opphavet så vil eg veldig gjerne vite det.

Smykket er det skjønne Stine med denne bloggen som har laga. Dei kosta kr. 250,-, der kr. 150,- gjekk direkte til Rosa sløyfe-aksjonen.

Støttar DU Rosa sløyfe-aksjonen?

Minner om giveaway…

2011-10-09T13:08:00.001+02:00

Minner om at skjønne Anne Brith med bloggen “Villa Perlesukker” har bursdagsfeiring og giveaway!

Det er superenkelt å vere med! Kik innom matbloggen min, “På kjøkkenbenken” og dette innlegget for sjå kva du må gjere for å vere med! Eg trekkjer ein heldig vinnar kl. 20.00 i kveld!

Eg er trøytt og går til ro…

2011-10-08T21:41:00.001+02:00

Det er rart kor fort ferieveka har gått. No sit eg her og kjenner at det jammen hadde vore godt å hatt ei veke til. Det er likevel ugjenkalleleg slutt og laurdagskvelden vert brukt til absolutt kvile og kos.

Storeungane puslar rundt meg og gjer klart til kortspel. Litt brus i glaset og godt i skåla. Dei vil at vi skal spele “Vri 8’ar” så ho mor må sjå om ho klarer å rive seg ut av godstolen og legge frå seg datamaskin og strikketøy.

Legg merke til den rosa tape-biten bak stolen… Minste frøken snupp er svært oppteken av kunst for tida og heng difor opp sin eigen kunst på dei merklegaste stadar. Sjølvsagt med washi-tape.

Eg ynskjer alle ein varm og god laurdagskveld. Her er det nysnø i fjella og gradestokken kryp nedover. Må nok kle meg godt når eg skal på rusletur med hunden etterpå, men så er det rett tilbake til godstolen…♥

Har du lyst å lage slike kaker???

2011-10-07T21:19:00.001+02:00

Siste månadane har eg vore så heldig å verte kjend med skjønne Anne Brith med bloggen “Villa Perlesukker”. I dag har bloggen hennar 1-årsjubileum og i den forbindelse deler ho ut gåver med raus hand!

Eg har vore så heldig at eg har fått ei gåve som skal trekkast på matbloggen min, “På kjøkkenbenken” . Du kan vinne runde utstikkarformer som du m.a. brukar for å lage dei flotte kakene på biletet ovanfor.

Den heldige vinnaren vert trekt søndag kl. 20.00. Heilt til då kan du gå inn på matbloggen min og legge att ein kommentar der – superenkelt!

Gå inn her for å vere med på trekkinga og gå inn her for å besøke “Villa Perlesukker”!

Boblande glede ♥

2011-10-07T09:34:00.001+02:00

For to veker sidan kosa vi oss som berre det på Hotel Alexandra i Loen. Husbonden skulle på ei messe og vi andre var med for moro skuld. Så medan papsen kika på gravemaskiner kosa vi oss i det fantastiske badeanlegget!

Minste frøken snupp syntest det var litt rart å bade i utebassenget medan det regna…

Det er rart å ligge slik på bassengkanten å berre kjenne kor boblene kitlar og sjå regndråpane danse på vassflata.

Heldigvis har eg ungar som likar å bade. Hotel Alexandra er eit eldorado for slike ungar. Der er basseng både inne og ute, vannsklie, boblebad og spa-avdeling.

Artig bilete av eldstemann!

Ho mor sjølv gjekk rundt på kanten og knipsa bilete! Heile laurdagen bada eg i lag med ungane, men søndag måtte papsen rive seg laus frå gravemaskinene og nyte dei varme bassenga. Det gav meg ei flott moglegheit til å knipse bilete i vilden sky! Og jammen klarte eg å snike meg med på eitt av bilete, hi, hi!

I neste innlegg kjem nokre bilete frå barnediscoet om kvelden. Minste frøken snupp var sjølvsagt i storform og svinga seg villeg i dansen! More to follow….

Tankevekkande ♥

2011-10-04T08:55:00.001+02:00

Biletet har eg funne ein stad på denne sida.

Hipp hurra for den “nye” kjøkkenbenk-bloggen min!

2011-10-03T23:37:00.001+02:00

Då er mange veker med venting og spenning over! I dag lanserte matprat.no eit heilt nytt konsept som du finn her. Eg er ein av dei få som har vore så heldig å få vere med på dette! I morgon skal eg skrive litt om korleis du òg kan verte ein matbloggar på matprat.no!

Dei som kjenner bloggen min frå før vil legge merke til at mykje er nytt. Med god hjelp frå matprat.no har eg gått over til Wordpress. Dette er eit nytt bloggsystem for meg, så det vil sikkert gå litt tid før alt blir heilt som eg vil…

Uansett; du er hjarteleg velkomen på kjøkkenbenken min! I dag har eg laga supergode pannekaker. Oppskrifta ligg sjølvsagt på bloggen! Klikk på denne lenkja for å kome deg inn til meg. Legg meg gjerne til i blogglista di slik at du finn tilbake til meg. Du som har lagra meg frå før må lagre den nye adressa. Kanskje dukkar det opp ein giveaway snart???

Velkomen!

Så vakker kan hausten vere….

2011-10-02T13:44:00.001+02:00

Sakte, men sikkert, går det opp for meg at eg har haustferie. Ei veke i lag med ungane, med all verdens tid til å gjere det vi har lyst til. Vi skal nyte haustdagane ute og gjere naudsynte syslar inne. Dersom vèret skal vere like flott som no, så vert vi nok mest ute.

Eg har alltid vore eit haustmenneske. Før trudde eg at det var fordi eg var fødd på den tid av året. Og kanskje er det slik. Det er noko særskilt med desse mørke kveldane når det ruskar litt ute. Det forsiktige suset når vinden dreg gjennom skogen og leikar med haustlauva, eller den heftige stormen som virvlar opp alt rundt oss.

Den herlege roa det er å ha beitande sauer på nabomarka. Den forsiktitge brekinga når vi nærmar oss. Ungar som forsiktig klappar den mjuke ulla og gir dei litt godt å tygge på.

Eg likar at naturen går i dvale. Alt vert pakka inn og skal kvile. Men enn så lenge kan vi plukke haustblomar og strå, pynte med fargerike lauv, sette naken greiner i vase, leite etter drivved som rek i land etter hauststormane… Nyte den klare lufta og det underlege lyset. Litt blast, litt mjukt og litt varmt.

Ynskjer alle ein fnatastisk haustsøndag! Vi skal nyte dei varme solstrålane og gle oss over at vi skal kjenne på kvilepulsen i ei heil veke ♥♥♥

Morgonkos…♥

2011-10-01T11:33:00.001+02:00

Det knirka i soveromsdøra. Litt etter litt såg eg at døropninga vart større og eit lite bustetroll kom tassande på nakne føter inn på soveromsgolvet. Eg lata som eg sov då den vesle kroppen kom smygande inn under dyna. Ho la seg godt til rette. Klemte seg rundt meg og fletta dei kalde føtene inn mellom mine. “Mamma, du er ei varm hole”, sa ho. Eg opna augene og såg på henne. Dei nydlegaste blå augene lyste mot meg.

Slik låg vi og kika på kvarandre. “Du er ei varm hole, mamma, som eg kan krype inn i.” For ein herleg metafor! For eit fantastisk kompliment! Vi heldt godt rundt kvarandre og kjende på den gode varmen vi delte. Tankane gjekk tilbake til den gongen eg verkeleg var ei hole som denne vesle kroppen kvilte i. Då du låg i magen min og var avhengig av meg. Det er jammen godt at du framleis treng varmen min og at du likar å vere mamma si kosejente…

Lyden av i n g e n t i n g.

2011-09-28T00:12:00.001+02:00

Det har vore så ufatteleg hektisk. Ikkje eit einaste sekund utan at tankane har arbeidd, kroppen vore i rørsle og lista av ting eg burde ha gjort har vorte lenger og lenger. Til slutt høyrer du berre sus. Alle lydane blandar seg. Alle stemmene vert som ei lydsky, språket vert ullent og ingenting blir oppfatta.

Brått har dagen gått mot natt og eg er heime etter ein altfor hektisk dag. Framleis med uro i kroppen og dårleg samvit for alt seg sikkert burde ha gjort, men som eg ikkje rakk. Eg skrur av tenninga og går ut i haustnatta. Slepp alt eg har i hendene og stoppar heilt opp. Så kjenner eg det. Natta tek vare på meg. Omfavnar meg og pakkar meg inn i alt som er godt. Små regndråpar legg seg som svalande dogg på kinnet mitt. Eg vert fylt av ei uforklarleg ro.

Vinden. Suset i graset. Bølgene nede på sjøen. Lauv som fyk langs bakken og i lufta.

Lyden av ingenting.

Etter ei stund høyrer eg sauene på beite. Det er så stille at eg høyrer kor dei gneg graset. Tygg det. Går litt vidare og finn meir å ete. Dei er rett bak meg. Eg vert aldri lei av å høyre desse lydane. Lydar som ein kanskje ikkje har tid til å høyre etter midt i kvarddagsjaget, men som ein tidleg nattestime er medisin for ein sliten kropp. Alt roar seg. Pusten. Pulsen. Tankane.

Ofte er lyden av ingenting lyden av alt.

Eg treng ikkje meir enn dette.

Morgondagen er rett rundt hjørnet, og eg er klar.

Bileta har eg lånt her og her.

Låvefest

2011-09-17T20:30:00.001+02:00

I går var det duka for nok ein låvefest i Villa Utsikten.

Dei nye KOKO-koppane står klar på spisebordet.

Å gjere klart til gjestar er noko av det kjekkaste eg veit. Leite fram servise, tilberede mat, pynte litt og vente på gjestane….

Ei stor korg med pledd står klart til bruk om det skulle verte litt kaldt.

Låven stod pynta til fest – klar til å fyllast med god mat, god prat og kjekke gjestar! På menyen stod det reker med sausar og dressingar av ulikt slag, og pastasalat til dei som ikkje kunne ete reker. Sjølv om ein er på ein låve kan ein godt pynte med kvit duk! Bordpynten var enkel, men likevel meir enn nok! Gjestane var den flottaste “bordpynten” i går!

Tusen takk til alle som kom og gjorde kvelden heilt fantastisk!

Det har vore så stille…

2011-09-13T22:24:00.001+02:00

Det har stått stille på bloggen min i det siste. Eg har hatt så mykje å gjere. I går var det val og all tida, både før og etterpå, har vore nytta til valkamp, valvake og valresultat.

Bloggen min er ABSOLUTT FRI FOR POLITIKK, men vil eg gjerne nemne det med nokre få ord. Eg har vore lokalpolitikar og kommunestyremedlem i åtte år, og medlem i formannskapet i fire av dei. No er eg godt nøgd med å ha fått fornya tilliten for fire nye år! Begge jentene mine fekk vere med meg i stemmelokalet då eg gjorde borgarplikta mi. Dei syntest det var stor stas og kjende nok litt på alvoret. Ekstra stas var det sjølvsagt då dei fekk stempel på handa! Stolte gjekk dei ut av lokalet og proklamerte at “Vi har stemt, vi"!”

No kan det hende det roar seg ei lita stund slik at eg får tid til å puste litt igjen!

Tusen takk til alle som gjorde ein jobb for demokratiet i går!

Kvar dag er ein fest…

2011-09-11T15:40:00.001+02:00

…og då må ein kle seg deretter!

Eg flira godt då eg såg kva 4-åringen hadde kledd på seg då ho skulle vere med papsen på butikken i går! Papsen skrytte og sa at ho var kjempefin, så eg hadde ikkje hjarte til å jage henne inn att for å finne andre kle! Så då vart det laurdagshandel på Kiwi med ballerinadrakt og glittersko med høge hælar!

La vita è bella!

The most beautiful fjord in the world!

2011-09-04T11:58:00.001+02:00

I’m so proud to live in this little corner of the world. We have beautiful mountains, deep valleys, fantastic scenery every where we turn. And I’m so proud of Hjørundfjorden, which in my opinion is the most beautiful fjord in the world!

We had a few sunny days this summer and one of them was spent on a beach at Sæbø, in the heart of Hjørundfjorden.

The people of Sæbø take such good care of their community.

Every where you turn there’s something beutiful to rest your eyes upon. It’s as if time stands still. The peace and quiet fills you when you walk through the main street. Small craft shops, a bakery, smiling grocers, friendly residents and amazed tourists surrounds you.

And as you get closer to the beach, Kapteinskvia, the charming boathouses lies as beads on a string along the shoreline:

R U S T I C

C H A R M I N G

C O L O R F U L

O L D

The scenery is just so fantastic, so full of contrasts. Adventurous hikers and backpackers praise the mountains – no wonder…

The old boathouse and the fishing nets in sharp contrast to the modern and heavy machinery. Still beautiful, still something special and unique.

Some of the houses are old and worn. It just adds to their soul and their presence. They welcome us as silent witnesses, telling tales of times long gone. And some of the houses are old, but neat and refurbished, telling tales of times to come.

In Hjørundfjorden the past, present and future walks hand in hand. A place to visit, a place to enjoy, a place to slow down and let time fly.

Welcome to beautiful

Hjørundfjorden!

I’m so proud to say it’s in my neighbourhood!

PS! It’s raining cats and dogs today. I just had to publish these beutiful summer photos! If you want to check out Hjørundfjorden on a map, click here.

Birthday girl…♥

2011-09-02T23:29:00.001+02:00

Det er litt rart, i grunnen. Brått er eg eitt år eldre. Eitt år klokare. Eitt år rikare på erfaringar. Og eitt år rikare på glede og lukke.

Eg set stor pris på kvar ein einaste bursdag eg får. Det gjer meg ingenting å verte eldre. I staden for å tenkje på at tida går og at eg kanskje er meir enn halvvegs, så har eg fokus på alle åra som har gått. Kor mykje eg har investert og kor ufatteleg fullt det er på livskontoen min!

Eg har fått barn og gifta meg, fått hus og heim, etablert meg i yrket mitt, engasjert meg for lokalsamfunnet og besøkt mange stadar i verda.

Sjølv om eg likar godt å ha bursdag, så er eg ikkje så glad i dei store feiringane. Det aller beste er å samle familien, fylle huset med alle mine. Det vart slik denne bursdagen òg! Vi skulle eigentleg vere ute, så den skjønne 9-åringen min tok umiddelbart ansvar for borddekkinga!

Ho dekka med kvite pappfat (praktisk og enkelt, fekk eg beskjed om!!!) og kvite serviettar. For å hindre serviettane frå å flyge av garde, pynta ho med små, kvite steinar. Så la ho lavendelkvistar på serviettane før ho sa seg nøgd med arbeidet.

Norgesglas med skjell og steinar vi plukka i sommar fekk æra av å stå midt på bursdagsbordet.

Det vart diverre for kaldt til at vi kunne sitje ute. Gjestane fekk ikkje gleda av å nyte alt arbeidet frøken midt i mellom hadde lagt i borddekkinga, difor lyt eg heller bruke litt bloggplass på å vise det fram!

Tusen takk for alle fine gåver. Alle dei gode helsingane og klemmane. Takk for at familien kom og feira i lag med meg.

♥♥♥

…og takk for at eg får lov å verte eitt år eldre!

God helg til alle!

Til mamma – frå Sina ♥

2011-08-26T23:19:00.001+02:00

Mamma må ein snartur til Oslo igjen, og heller ikkje denne gongen får veslegullet vere med. Men mamma må ha med seg ei teikning når ho reiser. Når mamma har hatt det travelt i Oslo må ho kike på teikninga frå veslegullet og verte glad i heile hjartet.

Mammahjartet smelta då teikninga vart overlevert. “Men du må ta bilde av den mamma, slik at du kan ta den med deg på telefonen din. For vi må nemleg ha den fine kunsten hengande på veggen her heime!”.

Så no har mamma blogga om biletet, slik at eg kan opne innlegget på telefonen og kose seg med biletet i tilfelle eg skulle lengte heim… I tilfelle eg vert veldig sliten og lei meg….. I tilfelle eg skulle ynskt at veslegullet faktisk hadde vore med til Oslo…

♥♥♥

Så no kan mamma trygt reise til Oslo…♥

I have to go to Oslo for a few days and my 4 year old made me a drawing of our family to bring along with me to Oslo. Just in case I would miss them… Just in case I was feeling tired and a bit sad… I took a picture of the drawing and made a blog post. This way I can look at the drawing when ever I get a bit home sick! My precious, wonderful 4 year old…

“Ein må aldri slutte å engasjere seg!”

2011-08-25T22:03:00.001+02:00

Eg er så heldig at eg har ei farmor. Ho er 94 år. Gjennom eit langt liv har ho opparbeidd seg mykje visdom og mykje lærdom. Alltid engasjert. Alltid vore undrande og nysgjerrig på samfunnsliv og politikk. Alltid oppteken av alt vi har styrt med. No er ho 94 år. Mykje er annleis. Men i dag gjorde ho borgarplikta si. Ho førehandsstemte til kommunevalet.

Eg fekk vere med henne til røystelokalet. Vi tusla oss gjennom gangane på sjukeheimen. Småprata om det eine og det andre. Som fyrstemann i køa fekk ho gjere det ho har gjort i alle år. Stemt. Sjølv no, i ein alder av 94 år, måtte ho stemme.

Det var lang kø utanfor stemmelokalet då me kom ut. Der stod dei eldre; mange med rullator, nokre med rullestol, medan andre berre trengte ei hand å halde i. Rørande, eigentleg. Både engasjementet blant dei eldre og blant dei tilsette. Engasjement. Eg likar slikt.

Vi sette kursen tilbake til farmor si stove. Vi møtte endå fleire eldre som skulle stemme. Eg sa til farmor at det gjorde meg glad. Ho såg på meg og smilte. Klappa meg på handa mi som kvilt i lag med hennar på rullatoren. Det var stille i gangen. Eg tenkte på kor heldig eg er som har ei farmor. Og så tenkte eg på kor heldig eg var som fekk vere i lag med farmora mi då ho gjennomførte denne handlinga. I ein alder av 94 år. Eg kjende at eg var stolt av farmora mi. Litt kry der eg gjekk, faktisk.

Eg gav henne ein klem og sa at eg var stolt av henne. At ho hadde gjort noko viktig. Ho tok hendene mine og kika meg inn i augene. “Ein må aldri slutte å engasjere seg”, sa ho.

Eg stoppa i døropninga og vinka til henne. Ho såg meg ikkje. Ho sat oppslukt med lokalavisa og var i andre tankar.

Eg er stolt. Kry. Og utruleg takksam.

Bileta er lånte her og her.

Ugler i posen!

2011-08-22T22:19:00.001+02:00

Det er visst svært populært med ugler for tida. Etter ein lynkjapp tur til hovudstaden var det svært mange kundar i ymse butikkar som putta ugler, i ei ellar anna form, i handleposen.

Ein og annan ugleeffekt vart med meg heim frå Oslo, og eg må innrømme at eg likar svært godt alle dei skjønne trykka på kle og dei artige smykka. Eg strikkar framleis ugleposar og har framleis oppskrifter å dele ut! Ikkje visste eg kor populært det var med ugler då eg starta, men no når eg veit det, er det endå artigare å strikke desse deilige babyposane!

(begge bileta over er frå kidsparadise.no)

Eg må ærleg innrømme at eg er glad i ugler. Det høyrer med til historia at det er ganske mange ugler her eg bur. Vi høyrer dei om kvelden og natta, dei sit på faste plassar og det er utruleg fascinerande å studere dei på nært hald.

Kanskje blir det fleire ugler i posen i tida som kjem….Me like a lot!

(eg må beklage så mykje til vedkomande som har opphavsrett på dette biletet, men eg har altså ikkje klart å finne ut kven som har tatt det. Fann det på ein blogg som ikkje hadde linka vidare….)

Owls are a vere popular these days! After a short trip to Oslo, I found out that owls were all over the place! You can find them on T-shirts, jewellery, decor on walls, on notebooks and of course; in real life! I am so fortunate to live in an area with a lot of owls. We can hear them at night, they sit at the same place every night and I just love to be able to study them up close. Right now I’m knitting these wonderful cocoons with owl pattern, to keep the baby warm and safe. If you want the pattern, all you have to do is e-mail me or leave a comment.

…å spegla ein himmel av…

2011-08-21T15:47:00.001+02:00

“Mamma, ser du at himmelen speglar seg i såpeboblene mine?”. Frøken midtimellom bles store såpebobler og undrar seg over kor fint alt speglar seg i dei glinsande boblene.

På biletet over har kameralinsa klart å fange bobla som speglar fjøsen vår. Sekundet etter sprakk den. Slik er det med mykje her i livet. Sommaren har òg vore litt slik i år. Fint vèr den eine dagen og regn dei fire neste. Eller regn heile dagen, for så å få nydeleg solskin til kvelden.

Livet er på mange måtar ei såpeboble. Så utruleg vakkert, men samstundes så skjørt. Uforståeleg vakkert og fantastisk. Men så trist og sårbart når bobla sprekk. Eg har fått mange påminningar i sommar om at det er slik livet er. Tankane mine går til alle som har opplevd vonde hendingar i sommar. Til alle dei som har mista nokon. Til alle som har kjempa ein livskamp. Til alle som har vore midt i såpebobledraumen, for så å oppleve den ufattelege sorga når bobla sprekk.

Eg har lært mykje i sommar. Mest av alt at vi må nyte alle dei små stundene og augneblinka. At vi må vere opptekne av det positive, det som gir livet innhald og verdi, og snu ryggen mot alt som er negativt og som tappar oss for krefter.

Kvardagen min er som regel fullpakka. Akkurat som med småbarnsforeldre flest. Målet mitt i år er likevel å skrelle vekk alle gjeremål som eg absolutt ikkje må vere med på. Prioritere tida mi på det som er viktigast; familien og alle eg er glad i og som gir livet mitt innhald. Eg trur òg det er viktig å kjenne at det å gjere ingenting er viktig. La ungane få kjenne på at det faktisk er OK å gjere ingenting. At ein ikkje må jage etter aktivitetar eller gjeremål heile tida. At vi faktisk kan kjede oss litt og berre vere stille.

I dag vart det regn og kaldt. Vi klarer likevel å kose oss. Minste frøken snupp bygg Lego og ser film. Vi andre går omkring og gjer minst mogleg. Akkurat slik ein augustsøndag kan vere.

Desse rosene frå onkelhagen har stått fine kjempelenge. Dei luktar framleis sommar og minner oss om at det framleis er litt sommar att. Sjølv om det snart er september. Sjølv om kveldane er mørke og hausten bankar på døra. Vi tek vare på sommarminna og varmar oss på dei!

Eg avsluttar blogginnlegget med teksten til salmen “Å leva det er å elska”, skriven av Anders Vassbotn frå Volda i 1893.

Å leva det er å elska
det beste di sjel fekk nå,
å leva det er i arbeid
mot rikare mål å trå.

Å leva det er i livet
å finna det største verd,
å leva det er å vinna
til sanning i all si ferd.

Å leva det er å leggja
all urett og lygn i grav,
å leva det er som havet
å spegla ein himmel av.

Peace & quiet ♥

2011-08-19T23:00:00.001+02:00

It’s been a busy few days. Starting work, sendig kids off to school, spare time activities at full speed and a short trip to Oslo (which was VERY exciting…will tell you more later…can’t wait…).

It’s always wonderful to come back home after a long day at work, or when you have been travelling. Fresh flowers adds the little extra…♥

If you have been a reader of my blog for some time, you might have noticed that I have a wonderful view from where I live. The most relaxing thing I know is to sit in my favourite chair and watch the sun set.

I just love the Friday-feeling! Tonight I’m just relaxing. Sometimes doing absolutely nothing is the very best thing to do! I might read something, I might knit or watch TV or I’ll go to bed early.

I just have to show you this picture of my little ballerina! She loves everyting which has to do with ballet! She’s just so sad that she has to wait two more years before she will be accepted at the ballet school! Sorry that the picture is so cloudy and blury, it’s taken with my cell phone….

"Quiet is peace. Tranquility. Quiet is turning down the volume knob on life. Silence is pushing the off button. Shutting it down. All of it.”

- Khaled Hosseini, “The Kite Runner” -

♥♥♥

You might wonder why I’ve all of a sudden started to write in English! The thing is, many of my readers are from various parts of the world and every now and then I want to publish blog posts in English to make it a bit more pleasant and interesting for them to visit my blog. Google translator is of no use at my blog, because my written language is nynorsk, which is impossible for google to translate.

I wish you all some peace and quiet and a wonderful weekend!

Desse søte, små…

2011-08-13T20:56:00.001+02:00

Tett i tett ligg dei to, små hjarta på benken og ser på barne-TV i lag. Av og til kikar dei på kvarandre. Seier ingenting. Berre blikk, eitt og anna smil. Minstehjartet mitt har besøk av søskenbarnet sitt. Lenge sit vi og betraktar dei utan å gi oss til kjenne. Så utruleg skjønne desse ungane er!!!

Ungane mine er heldige som får vekse opp med syskenbarn, tanter, onklar og besteforeldre i umiddelbar nærleik. Det kjekkaste er at dei også ser på mine tanter og onklar som sine. Storfamilie er eit kjent omgrep og eg er glad som er midt i ein slik gjeng.

Gode vener og syskenbarn – og alltid med kos på lur! Alltid like glade for å sjå kvarandre! Sjølv om dei av og til kan krangle så fillene fyk og tårene renn i strie straumar, så er dei like fort vener. Heldigvis ♥

Det er ikkje sjeldan at sju syskenbarn spring omkring i tunet! Av og til kan ein tru vi bur i Bakkebygrenda, andre gongar er det Bråkmakargata som passar best! Eg håper borna ser tilbake når dei er vaksne og ser kor heldige dei har vore ♥

Heilt til slutt:

Det vart litt vakuum på bloggen etter forrige blogginnlegg. Trur eg brukte all min blogg-energi på å skrive om det så låg meg så inderleg nært, at eg rett og slett hadde behov for å puste litt etterpå… Eg vil få lov til å seie tusen, tusen takk til alle som var innom og kommenterte, til alle som sende meg e-postar og delte liknande historier og til alle som skreiv fine ord på Facebook. Eg sette stor pris på absolutt alle tilbakemeldignar! Det kan vere skummelt å blottlegge alt på ein så pass offentleg måte, men det var nødvendig og det gjorde godt.

Tusen, tusen takk…♥

…om englevakt og litt til…♥

2011-08-09T22:59:00.001+02:00

Dette vert eit innlegg litt utanom det vanlege. Eg ser tilbake, eg reflekterer, eg minnast, eg sørgjer og eg undrast. Det handlar om englar og englevakt. Det handlar om liv og død. Sånn – no er du advart.

Eg sat i sofaen med ein 19 dagar gamal gut i hendene. Det var seint på kveld og eg gjorde meg klar til å gi han mat for siste gong før vi la oss. Han var så varm og så god. Så liten og vever, men likevel størst av alt. Brått var det ekstra nyheitssending på TV. Det var 26. november 1999 og Sleipner, ein hurtigbåt full av passasjerar, grunnstøtte ved Ryvarden fyr i Sveio kommune. Vi vart sitjande å følge med. Dødstala steig og eg heldt den vesle bylten så godt eg berre kunne. Nokon hadde mista sine næraste og kjæraste. Andre jubla av lukke etterkvart som overlevande kom i tryggleik.

Eg kan hugse at eg gret. Så mange som fekk liva sine endevende. Så mange som aldri meir skulle få heim sine kjære. 16 omkom. 69 vart redda.

(biletet er lånt her)

Ein roleg kveld, litt meir enn ein månad seinare, sat eg i same sofaen. Var lukkeleg og glad for at vi hadde hatt ei fantastisk jul- og nyttårsfeiring i lag med alle familien. Også denne kvelden hadde eg guten vår i armane. Eg kan hugse at det snødde ute og at vi hadde stearinlys på bordet. Veslegut hadde akkurat fått mat og var klar til å legge seg i vogga. Så kom det ei ekstra nyheitssending. Eg hugsar flammar, nyheitsopplesarar som snakka om mange døde og reportarar som med skrekkfulle andlet fortalde om det grusomme som hadde skjedd. Eit tog frå Trondheim hadde kollidert med eit lokaltog frå Hamar. Åsta-ulukka kalla dei det. Vi sat klistra til skjermen og trudde knapt det vi såg. Alle som vart intervjua snakka om kor uverkeleg det var. Kor redde dei hadde vore. At dei såg folk sitt fast i vrakrestane av toget. 19 omkom. 67 overlevde.

Det var så kort tid mellom dei to ulukkene. Det var tema i alle media. Det gjekk inn på oss alle. Eg hugsar det så godt. Kanskje fordi eg var nybakt mamma og audmjuk over å få lov til å vere beskyttar av eit lite liv. Kanskjer fordi eg året før opplevde å miste eit barn. Ein fullboren, liten gut fekk aldri kjenne livet. Eg fekk oppleve lukka av å bære fram eit liv, men ikkje gleda av å sjå det vekse opp. Kjenslene mine låg tjukt utanpå. Hjartet mitt gret for alle som hadde mista sine, samstundes som eg skulle sjonglere alt som skjedde i mitt eige liv; å miste eit barn og få eit nytt berre eit år etterpå.

(biletet er lånt her)

Eg tenkte mykje på kor urettferdig livet kunne vere. At vi som menneske ikkje kunne kontrollere alt. At vi ikkje kunne verne våre kjære mot alt. Utan at vi kunne gjere noko til eller frå, kunne livet brått ta ein ny sving. Det kunne gå bra eller det kunne gå gale. Og vi hadde ingen ting vi skulle ha sagt.

Så las eg i eit blad om ei mor som hadde mista sonen sin i Åsta-ulukka. Ho snakka om englevakt. Vi har alle lese overskrifter som fortel om menneske som har overlevd dramatiske ulukker og sagt at dei hadde englevakt. Vi har sett bilete av bilvrak, brannruinar og hardt skadde menneske som seier at dei må ha hatt englevakt som overlevde ulukka. Mora som hadde mista sonen sin hadde gripe tak i alt dette med “englevakt”. Ho hadde sett seg lei aviser som viste overlevande frå desse to ulukkene som stod fram og sa at dei ikkje hadde overlevd om dei ikkje hadde englevakt. “Hadde ikkje guten min englevakt?”, spurte mor til denne guten. “Var ikkje livet hans like mykje verd som alle andre sitt? Fekk ikkje han overleve fordi han ikkje hadde gjort seg fortent til englevakt?”

Alt dette fekk meg til å tenkje. Eg hadde mista eit lite, uskuldig barn. Hadde ikkje han heller englevakt då livet gjekk i frå han? Er det slik at nokre har englevakt, medan andre må klare seg utan? Kven er det som eventuelt bestemmer kven som skal få vaktande englar og ikkje?

Tilbake til denne sterke mora som hadde mot til å stå fram i bladet. Ho var ikkje bitter eller sint. Ho var berre full av sorg over å ha mista eit barn. Full av spørsmål som ho aldri fekk svar på. Men likevel sikker på at sonen hennar ikkje var mindre verd enn dei som overlevde ulukka. Han hadde òg ein engel som vakta over han. Ho meinte det var feil å bruke ordet englevakt når ein hadde overlevd ei ulukke der andre ikkje var så heldige. Pårørande til dei som mista livet kunne kanskje ta det ille opp og tenkje at deira barn, forelder eller ven ikkje hadde med seg ein engel då ulukka skjedde. Berre ein som sjølv sørgjer kan forstå kor viktig det er å ha ei kjensle av at “nokon” var der i lag med den forulukka då livet sakte, men sikkert ebba ut. At dei ikkje var åleine. At englane var der sjølv om livet ikkje stod til å redde. Berre ein som har mista nokon veit at tanken på at ein engel var der og passa på, kan gjere sorga lettare å bære. Kan gjere det lettare å akseptere at det ikkje er alt som let seg forklare og at ein heile livet må leve utan å få svar på alle spørsmål. Livet har lært meg dette.

(biletet er lånt her)

Nokon kallar det flaks. Andre kallar det føleri, humbug eller flukt frå verkelegheita. Og nokre kallar det englevakt. Uansett kva ein kallar det, så må kvar og ein få lov til å tru på det som gjer sorga lettare å bære. Eg likar å tru på englar. Eg har hatt behov for det, for eg har fått merke at livet ikkje berre har gode dagar.

Ei ny ulukke lamma det norske folk. Eit nytt, lite barn låg i armane mine. Denne gongen eit lite tantegull, berre tre dagar gammal. Aldri har kontrasten mellom liv og død vore større. Nok ein gong vart vi sjokkerte vitne til at dødstala steig og at antal skadde var meir enn ein kunne telje og ha kontroll på. 77 døde. Ei av dei frå mi kommune. Eg veit ikkje kor mange skadde. Eg trur alle dei omkomne hadde englevakt. Nokon passa på dei då galskapen slo til. Dei var ikkje åleine. Hjartet mitt blør for alle dei pårørande som sit att i sakn og djup sorg. Ord kan ikkje uttrykkje kor sterkt vi føler med dei.

(foto: NRK.no)

Mi djupaste medkjensle i sorga til alle som har mista ein av sine nære og kjære.

Dette vart ein lang tekst om liv og død. Om englevakt. Eg har vore privat og ærleg, skrive om noko som aldri har vore eit tema på bloggen min før. Av og til kjem kjensler som bølger. Noko eller nokon set det heile i gong. Denne gongen var det ei grusom tragedie som ramma eit heilt folk. Eg fekk den same kvalmande kjensla som eg hugsar så godt frå då livet mitt vart fylt av sorg over tapet av eit lite barn. Dei er rare slik, kjenslene. Vi har ikkje kontroll på dei heller. Veit ikkje kva dei gjer med oss eller kva dei lokkar fram.

Kanskje klarte du ikkje å lese innlegget fordi tankane og kjenslene kom hulter til bulter. Kanksje meiner du eg vart for privat. Men eg trengte å skrive om det. Trengte å dvele litt over ordet “englevakt”. Kanskje kunne mykje ha vore usagt og kanskje er der viktige ting eg har gløymt.

Tusen takk til dei av dykk som har lese dette med opne hjarte og som ser at det var viktig for meg å skrive desse tankane.

Sånn – då var det sagt ♥

(no må eg trykke på “publiser” før eg angrar…)

Tusen, tusen takk ♥

2011-08-08T10:56:00.001+02:00

Det har vore så mange ting å takke for i helga; gode dagar i lag med alle mine, fantastisk besøk av slekt eg ikkje har sett på altfor lenge, fint sommarvèr og mykje, mykje meir.

(bilete lånt her)

Og så må eg få takke alle mine blogglesarar og FB-vener for å ha stemt fram mi fiskeoppskrift til vinnar i Matbloggsentralen si uformelle konkurranse! Og tusen takk til alle som kom med gode råd då eg spurte kvar eg best og billegast kunne bestille to utanlandske bøker. No er bøkene bestilt gjennom capris.no til ein svært billeg penge!

Den som ventar på noko godt…

2011-08-07T11:12:00.001+02:00

…må ha all verdens tolmod!

Ferdig kledd, ferdig pynta og klar for selskap. Men enno må dei vente litt… Enno er det ein time att… Og sommarfuglane dansar i magen…

For å vere invitert i barnebursdag er noko av det kjekkaste på jord!

Vil du stemme på fisken min???

2011-08-06T23:44:00.001+02:00

Matbloggsentralen har ein konkurranse på gang, der dei skal kåre beste fiskeoppskrifta. Eg har sjølvsagt meldt meg på med brask og bram og det hadde vore superkjekt å få nokre stemmer…

Dersom du vil stemme på meg så er det berre å klikke på denne lenkja og stemme på oppskrift nr. 13. Du kan stemme heilt fram til søndag kveld kl. 21.00. Der er for øvrig mange andre supre oppskrifter òg!!!

Etter at du har stemt kan du sjølvsagt bruke tid til å kike på alle dei flotte matbloggane, eller du kan lage fiskeretten min og imponere familien med ein fantastisk middag!

Klikk her og stem på nr. 13!!!

(Huff, nesten litt ekkelt å vere så frampå og tigge om stemmer…)

Tusen takk…

Nokon som kan hjelpe meg med utanlandshandel på nett???

2011-08-06T11:04:00.001+02:00

Eg har fått boktips av ein amerikansk medbloggar. Ho meinte bøkene måtte vere “right up my alley”, og det har ho sjølvsagt heilt rett i! Det er berre det at bøkene ikkje er å få tak i her til lands. Då må eg altså handle bøker på nett frå utlandet. Og då må eg altså ha hjelp.

Den eine boka heiter “Cold Tangerines” og handlar om dei unike kvardagane". I forordet skriv forfattaren m.a.:

“The world is alive, blinking and clicking, winking at us, inviting us to get up and dance to the music that’s been playing since the beginning of time, if you bend all the way down and put your ear to the ground to listen for it”.

Det er klart eg må ha denne boka!

Den andre boka handlar delvis om det same. Forfattaren utfordrar oss til å gjere det beste ut av kvardagane og sjå at kvardagane har tusenvis av gåver til oss. Det er klart at denne boka òg må inn i biblioteket mitt!!!

Det eg då lurer på er:

Kva for nettstad er best om ein vil handle bøker frå utlandet?

Eg blir umåteleg glad om nokon kan tipse meg litt her….

God laurdag til alle!

(for min del blir det ein roleg laurdag, då ein betennelse i foten har blussa opp… ÆSJ…)

{ s t a y c a t i o n – del 2 }

2011-08-05T19:46:00.001+02:00

“Om eg hadde visst kor fort livet gjekk, så skulle eg ha brukt meir tid til å leve i kvardagane og sett at det var der livet eigentleg var”.

Årets staycation har gitt rom for å kjenne på akkurat dette. Å leve i kvardagane. Ikkje bry seg om at “alle andre er på ferie” eller tru at alle andre har hatt det så mykje kjekkaren enn oss.

Det har vore godt å la humle suse og kjenne at vi ikkje har hatt noko å stresse for. Ungane har kosa seg i lag med syskenbarna og sprunge gard-i-mellom, vi har gått turar på kjende stiar og oppdaga mange nye. Eg har vorte tante igjen og det er herleg å sjå kor den vesle tulla i nabohuset berikar kvardagen til alle rundt seg!

Då papsen endeleg kunne ta seg to fridagar stakk vi av ein liten tur til lånt campingvogn på Dønfoss. Der kosa vi oss med skikkeleg sommarvarme i tre dagar! Vi var sjølvsagt til Lom for å handle med Schakenda og frøken snupp var særs nøgd med å ha fått helse på sin store bakehelt! 4-åringen takla å stå i kø i ein halvtime utan det minste problem – ho ofra ALT for å få sjå Schakenda!

Sjølv om det var deilig med innland, høgfjell og brusande elvar, så er det alltid godt å kome heim til fjøresteinar og saltvatn. Å plukke blåskjell og putte i fine Norges-glas (eller andre glas) er eit godt pyntetips til uterommet, forresten.

Ho mor sjølv har hatt tid til å blogge litt og svippe innom favorittbloggar i inn og utland – utan å ha dårleg samvit for at eg ikkje har gjort meir vettuge ting…

…vi har vore på hyppige besøk med naboane…

…og frøken midtimellom har sikkert sykla fleire mil på gardsvegen!

Når eg ser tilbake så har det ikkje vore så verst å vere heime i sommar. Eg trivast eigentleg veldig godt i mitt vesle hjørne av verda. Der har eg alt eg er glad i og alle eg er glad i!

Håper ferien din har vore god, anten du har vore heime eller på tur!

God helg til alle!

{ S t a y c a t i o n – del 1 }

2011-08-04T12:18:00.001+02:00

A staycation (also spelled stay-cation, stacation, or staykation) is a neologism for a period of time in which an individual or family stays and relaxes at home, possibly taking day trips to area attractions.

(kjelde: wikipedia.com)

Eg var lenge irritert over at det ikkje vart ferie på oss i år. Unødig mykje energi gjekk med til meir eller mindre skjult surmuling, misunning og “stakkars meg”-tenking.

Mannen i mitt liv skulle ikkje ha ferie i det heile, men så vart det nokre fridagar likevel, som eigentleg ikkje var fridagar fordi det var så mykje som måtte mekkast og fiksast av maskiner, bilar og utstyr.

Men han var trass alt heime. Han kom trass alt om eg eller ungane ropte. Vi åt frukost og middag i lag. Og han kom med jamne mellomrom og ruska meg i håret eller heldt meg med lag over ein kopp kaffi.

Sjølv om han, i følge meg, brukte altfor mykje tid i containeren sin, så var han heime. Vi høyrde han og såg han. Og dermed kom feriekjensla snikande likevel.

Staycation er i grunnen ikkje så verst. Vi har hatt mykje å styre med og dagene har gått som ein vind. Mange gjeremål er vi i rute med, medan rydding av alt som befinn seg bak dørene på biletet må vente litt til. Ordning & reda i huset først, deretter fjøsen!

Vi har vore på korte og lange turar i nærmiljøet og besøkt nabokommunene. Vi har bada ved kvart eit høve vi har hatt (dvs. ungane har bada…) og det er ikkje måte på kor seine frukostar vi har hatt og kor seine kveldane har vorte.

Så når all surmulinga og har lagt seg og sola endeleg er framme med jamne mellomrom, så er vi godt nøgde med årets staycation!

Ferieslutt nærmar seg for kvar dag, men det bryr vi oss ikkje så mykje om! Det er framleis sommar, det er av og til sol, og der er framleis uoppdaga stadar som vi skal finne!

Er det fleire som har hatt staycation i år???

Framhald i neste innlegg.

Owlie sleep sack – nydeleg babystrikk…

2011-08-02T23:04:00.001+02:00

Ingenting er som å pakke inn ein nyfødd i varm og god ull. Så godt å vite at babyen har det godt og at ull er det beste som finst for slike små. Eg vart tante for nøyaktig to veker sidan og måtte sjølvsagt strikke noko til den vesle.

Du ser vel uglene på mønsterborda???

Heilt tilfeldig kom eg over ei side med oppskrifta på denne deilige soveposen til babyar. Det er rett og slett ein strikka pose til å putte babyen i! Eg måtte ha hjelp til å setje om oppskrifta til norsk og då kom Solveig Grimstad til unnsetning! Ho ville gjerne lage meg ein norsk “lett å forstå”-variant av oppskrifta. Berre timar etterpå låg den i innboksa mi! Tusen takk, Solveig!!!

Då var det berre å setje i gong og strikke til skjønne Louise! Ugleposen, som er strikka i tynn alpakka frå “Du store alpakka”, vart ferdig i løpet av 3-dagersferien vår! No er gåva overlevert og eg gler meg til å sjå lissjegullet innetulla i ugleposen! Om posen er praktisk eller brukbar veit eg ikkje, men at det er ein stor strikkehit “over there” er i alle fall heilt sikkert!

PS! Dersom du ynskjer oppskrifta kan du sende meg ein e-post (adressea finn du i venstre marg)!

Berre litt til, vær så snill…♥

2011-08-02T08:44:00.001+02:00

Vi er heime etter solfylte og varme dagar i fjellheimen. Vi trudde vi skulle få litt sommar heime òg, men her ligg skodda tjukk og seig. Det er akkurat som om vi er innetulla i eit tjukt teppe…

Vi skulle så gjerne hatt nokre finevèrsdagar til. Framleis litt att av ferien. Tenk om vi kunne få litt til sol…. Vi vil på badestranda og kose oss! Vi vil ligge på ei madrass og kjenne sola varme oss….

Kan vi få litt til sol, vær så snill??? Forståsegpå’arar seier at skodda vil lette. Men det har vi høyrt i snart to veker… Kan nokon snu vinden og blåse skodda til havs???

Vær så snill???

Berre ein liten tur…♥

2011-07-29T11:30:00.001+02:00

Snart skal vi reise ein pitteliten ferietur. Ikkje heilt enno, men snart…

Kva tid vi reiser og når vi kjem att er heilt i det blå, men det blir snart ein liten tur!!! Og alle ♥ gleder seg…

God helg til alle!

A Room with a View…♥

2011-07-28T12:16:00.001+02:00

Soveromet vårt er det romet i huset eg er aller mest nøgd med!

Fargane er duse og harmoniske; ei blanding av støvete grått og lavendel. Vesle linselusa likar seg også godt her, he, he….♥

I korgkista under benken ligg interiørblad og bøker som eg med jamne mellomrom tek fram og kikar litt i. Eg veit at ein ikkje skal snakke om jul i juli, men julenummeret til “Vakre hjem & interiør” har nok allereie vore blada i, ja…

Eg er av den praktiske typen og likar ikkje at det er så mykje dill-dall på soverommet. Viktigaste “interiøret” på nattbordet er lesestoff! Akkurat no held eg på med “Døren” av Magda Szabò, og deretter er det “Krystallslottet” av Jeanette Walls som skal underhalde meg i seine kveldstimar.

For nokre dagar sidan var vi i bygdebyen Fosnavåg og der er favorittbutikken min; Bella Blå. Der vart det handel av både det eine og det andre slaget, men dette “skiltet” falt eg pladask for! Det passa så godt på soveromsveggen vår!

Eldste linselusa ville òg vere på bilete!

Soveromet er det romet i huset som har finaste utsikta! Vi har hjørnevindauge, dvs at vi totalt har fire vindauge som slepp inn masse lys og luft! Utanfor soveromet er det ein liten altan der eg mange ein gong har kosa meg og sett på solnedgangen…. Er det rart eg kallar det “A Room With a View”???

“We know that we come from the winds, and that we shall return to them; that all life is perhaps a knot, a tangle, a blemish in the eternal smoothness. But why should this make us unhappy?

Let us rather love one another, and work and rejoice!”

Favorittsitat av Mr. Emerson, “A Room with a View”

Gode soveromstips:

Bruk sengeteppe – det er både ryddig og praktisk!
Oppbevar småting i bokser eller korger.
Dersom du ikkje har mange vindauger på soveromet, vil ein spegel som reflekterer lyset vere til god nytte!
Ein dus, støvete fargepalett gir ein beroligande effekt!
Sørg for at soveromet er utlufta før du legg deg. Ingenting er som å sovne i frisk luft ♥

…med mamma sitt jåleri…

2011-07-25T21:23:00.001+02:00

…kan svært mykje skje!

Vi var på veg ut døra og mamma “måtte berre” fyrst. Eit eller anna måtte leitast opp, noko måtte skruast av eller ein ungane mangla. Då såg frøken snupp sitt snitt….

Eg veit at lipglossen er eit ynda objekt og burde vel strengt tatt ha vore innelåst i ein safe i staden for å ligge i veska mi. Eg trudde eg var lynkjapp då eg sprang på kjøkkenet for å sjekke at kaffitraktaren var avslått og at vi hadde hugsa å pakke ned gåva vi skulle ha med oss på babybesøk. Men denne tausa er raskare enn sin eigne skugge og var difor i full gang med å jåle seg då eg kom ut på gangen att.

Ja, ja, det var berre å innsjå at slaget vart tapt denne gongen òg og frøken snupp fekk gå på babybesøk med lipgloss.

Til slutt fekk mamma òg litt lipgloss og vi foreviga oss sjølve i spegelen i gangen!

(Jøss, er det fyrste biletet av meg på bloggen, skal tru???)

“Ny” terrasse!!!

2011-07-25T00:15:00.001+02:00

Vi har ei fantastisk utsikt, men fasilitetane til å beskue denne utsikta har ikkje akkurat vore den beste. I helga tok gravemaskinmannen min og løfta platten som låg på 28-kvadrat-altanen vår og løfta den opp, flytta den til andre sida av huset og la den elegant ned akkurat slik eg hadde tenkt!

No sit vi ikkje så veldig på utstilling lenger og vi er meir i le for vind og vèr. Og så er det ekstra kosleg med terrasse midt i hjartet av gardstunet!

Eg kosa meg i går kveld då eg gjekk rundt og flytta på møblar og planter!

No kan vi sitje på terrassen og sjå “heilt til verdas ende” (iflg. ungane)! Dei litt vèrslitte utemøblane i eik treng seg kanskje ein liten finpuss, men det får bli til neste sommar.

Frøken snupp har vore til stor hjelp med pynting og dandering! Ho la sin elsk på steinane og skjella som vi har samla på og fann mange stadar å legge dei på!

Å drikke sitronte i nykjøpt KOKO-kopp gjorde godt…

Det gjekk ikkje lenge før frøken snupp tenkte at det ville vere fint å pynte litt i koppen min òg!

No ventar vi berre på meir sol og fleire varme dagar!!!

Mamma, vi må leike…♥

2011-07-24T01:28:00.001+02:00

Spørsmålet mitt var vel eigentleg mest retorisk. “Kva i alle dagar kan vi gjere for å hjelpe alle dei som har det vondt no?” Som eit hjartesukk over all vondskap og hat i verda. Som eit forsøk på å kome på fornuftig handlingar midt i alt kaoset, alt det ufattelege.

Eg tenkte ikkje ein gong på at 4-åringen svinsa rundt meg. Svaret kom med stort alvor og den største sjølvfølge;

“Vi må leike, mamma!”

Så ukomplisert og uskuldig. Så naturleg. Sjølvsagt kunne vi leike! Medan 4-åringen skifta på seg eit utal med antrekk og leika eit utal leikar, fekk tankane mine kvile. Eg fekk kjenne på takksemd og glede for alle eg er så heldig å ha rundt meg, men som eg som altfor ofte tek for gitt…

“Prikkane mine skal vere rosa mamma! Blir du glad då???” Ja, mamma vart glad. Men sjølv om mammahjartet renn over av kjærleik og varme for dei som er mine, så er der likevel plass til alle dei som har mista sine desse dagane. Tenkk om det var så enkelt som å fargelegge alt det triste og grå med rosa! Vi veit alle at det ikkje går, men både triste fargane og dei glade fargane har plass på paletten. Sorg og glede går hand i hand.

Når ein har små ungar må ein fokusere på gleda. Eg forklarar og forenklar, veit ikkje heilt kva som er best. Skånar dei for det meste av informasjon. Dei er så små at dei har det mykje betre om dei får danse og synge, eller fargelegge alt det grå med rosa!

Etter timar med kjekk leik, mange klesskift og mykje kos, kjende eg at det hadde gjort meg godt. Eg var lettare til sinns.

Tenk at 4-åringen sin enkle filosofi kan gjere så stor forskjel! Kvar hentar dei all klokskapen sin i frå? Eller er det berre vi vaksne som har gløymt vår, midt i eit kaos av rasjonalitet og fornuft?

Takk for dansen, kjære Sina mi –

du veit akkurat kva mamma treng!

♥♥♥

I kveld gret hjartet mitt for alle som har mista ein av sine, som sørger og har det vondt… Om dei berre kunne kjenne all varmen og kjærleiken som blir sendt til dei frå menneske verda rundt…♥

Du må ikke sove…♥

2011-07-23T09:55:00.001+02:00

Tragedien som har ramma vårt frie, inkluderande og trygge land er ufatteleg og hjartet mitt gret for alle som har mista sine kjære ♥

- Du må ikke sove! Du må ikke sove!
Du må ikke tro, at du bare har drømt!

Du mener, det kan ikke være sant,
så onde kan ikke mennesker være.
Der fins da vel skikkelig folk iblandt?
Bror, du har ennu meget å lære!

Man sa: Du skal gi ditt liv, om det kreves.
Og nu har vi gitt det - forgjeves, forgjeves!
Verden har glemt oss! Vi er bedratt!
Du må ikke sove mer i natt!

Du må ikke sitte trygt i ditt hjem
og si: Det er sørgelig, stakkars dem!
Du må ikke tåle så inderlig vel
den urett som ikke rammer dig selv!
Jeg roper med siste pust av min stemme:
Du har ikke lov til å gå der og glemme!

Orda frå Arnulf Øverland sitt dikt “Du må ikke sove”, skrive i 1937, set ord på mykje av det vi tenkjer når vi så vidt kan byrje å forstå alvoret av tragedien i Oslo og på Utøya. Alle dei omkomne var representantar for demokratiet i landet vårt. I går kveld oppmoda statsminister Jens Stoltenberng om å engasjere seg for demokratiet i Noreg for å bevise at vi ikkje let oss knekke. Demokratiet og fridomen i Noreg skal ikkje stå for fall!

Det er ein sorgens dag i Noreg i dag…

Bileta er lånt her, her, her og her.

Newborn…♥

2011-07-22T19:57:00.001+02:00

Så fantastisk å verte tante! Så nydeleg dette vesle vidunderet som ligg der med augene att. To dagar gammal og klar for livet.

Så mange gode dagar som ventar på deg. Så mange spennande opplevingar og så mykje glede. Vi gler oss til å dele alt dette med deg, vakre Louise…♥

♥ WELCOME♥

Comfort time…♥

2011-07-22T08:42:00.001+02:00

Sommaren på Sunnmøre har vore kald, våt og grå. Nokre få dagar med sol har vi rett nok hatt, men det vert mest som å smake på ein liten bit av favorittsjokoladen, for så å pakke den vekk og ikkje få smake meir.

Tuslande, små barbeinte leikar sommar likevel. Trippar rundt i små toppar og sommarkjole og sandalar – til trass for at det regnar og er surt. Vi vaksne er litt meir fornuftige, men har nok sete på altanen med gåsehud og kalde føter meir enn ein gong i sommar…

Slikt blir det sommarforkjøling av. Såre halsar, hoste og rennande naser. Både små og store treng av og til noko varmt, både inni og utanpå. Kvelden i går var difor prega av lune, gode ullskjorter og rause koppar med god te.

…og medan vi framleis ventar på sola, trøystar vi oss så godt vi kan!

PS! Det må nemnast at temperaturen i dag er god og at vèret minner mest om Indian Summer. Det er ei mager trøyst ♥

Sommarlukke…♥

2011-07-20T22:53:00.001+02:00

Sommarlukke er å tenkje mest på det ein vil gjere og ikkje det ein bør gjere. Det er å ligge langflat på ei bryggje og kaste småstein og kike på sjøstjerner.

Ungane finn alltid noko å undre seg over. Ser alltid noko dei ikkje har sett før og brukar laaang tid på å studere alt dette spennande. Dei er ikkje til å rikke. Vil ikkje heim. Og det vil ikkje eg heller…♥

Måkeskrik og tøffande småbåtar er alt vi høyrer. Er det rart ingen vil heim?

Eldstemann vågar seg heilt ut på kanten. Så godt når ungane er trygge i og nær vatn…

Bestemor kjem og fortel meir om alt det rare dei ser. Held godt fast i minstesnuppa. Det er ikkje så høgt ned, og når bestemor passar på går alt bra. Tida går, men framleis vil ingen heim. Sola er framleis varm, sjølv om det er kveld.

Slike dagar lever vi lenge på. Fullstendig fri for må og bør, alt vi gjer er vil! Og framleis er det meir sommar….

Håper mine bloggvener landet over nyt gode sommardagar i lag med familie og vener ♥

Work in progress…

2011-07-20T18:38:00.001+02:00

Medan nokre tek seg tid til cruise inn i solnedgangen på ei vannski, sit eg og funderer på korleis eg skal endre bloggen min…

Bloggen vil kanskje vere litt annleis ei lita stund, men eg håpar de framleis vil kike innom! Kanskje treng eg gode råd undervegs – då skal eg skrike ut!!!

Piknikk i verdens vakraste fjord!

2011-07-19T11:51:00.001+02:00

Vi pakka nistekorger sjølv om dagen bar bod om regn. Køyreturen gjennom vill og vakker vestlandsnatur fascinerer oss like mykje kvar gong.

Det er ikkje Geirangerfjorden eg snakkar om. Den er vill og vakker den òg, men ikkje som Hjørundfjorden. Det er lys i vindauga i Hjørundfjorden. På det minste nes og i dei brattaste høgder ser ein liv. Kvar dag er det nokon som vaknar der, andar der, kviler der og legg ned arbeidet sitt der.

Så urøyvd, så vakker, så trollsk…

Vi køyrde til Bjørke og vidare til Leira. Å sitje under høge fjell, ved verdens vakraste fjord og sjå dei ville fossane slyngje seg ned fjellsidene gir ei fantastisk ramme for ein piknikk - til trass for litt regn!

Søvnruskne ungar hoppa glade ut av bilen då vi var framme. Sjeldan har vel mamma sine vafler smakt betre!

Til dessert kosa vi oss med pasjonsfrukt! Den eksotiske frukta passa godt til dei flotte omgjevnadane!

Etter at vi hadde ete køyrde vi tilbake til Bjørke gjennom tunnellen og var på kunstkafè. Der var det deilige kaker og vakkert handverk! Det gjorde godt med ein kaffi etter all den gode maten vi hadde med. Biletet over viser utsikta frå kafèen! Noko meir vakkert må ein leite lenge etter…

Kvar gong eg er i Hjørundfjorden, til lands eller til vanns, så tenkjer eg på Marie Takvam, ein av mine absolutte favorittdiktarar. Ho vart fødd i Hjørundfjorden ein vèrhard desemberdag i 1926, flytta seinare til Oslo og døde der i 2008. I 2003 vart ho utnemnt til “Årets festspeldiktar” under Dei Nynorske Festspela. Då song koret mitt under opninga og eg fekk gleda av å lese hennar eigne dikt til henne. Å stå rett framfor lyrikaren som eg såg slik opp til, og sjå kor tårenen trilla då eg las dikta hennar, var ei stor og sterk oppleving.

Til grana mi

Når alt er stilt rundt oss,

peikar du mot stjernene.

Du står der rak i ryggen

og får meg til å sjå mot deira lys.

Men når kulingane kjem,

peikar du slik dei vil -

stundom mot vest, stundom mot aust -

mot nord og syd.

Då er du hjelplaus liksom meg sjølv.

Og når stormane hiver seg over deg,

peikar du mot jorda.

Men du har ikkje brotnna.

Du reiser deg etter stormar

og peikar mot stjernene.

Marie Takvam

Late dagar…

2011-07-17T19:26:00.001+02:00

For å lukkast med sommarkjensla må eg og familien:

nyte dei late, gode dagane når vi kan
vere ute og “leike sommar” sjølv om det regnar
ete sommarmat som luktar sol og varmegrader
ligge i solstolane uansett vèr

vi må planlegge neste års sommaraferie
ha solkremen klar dersom sola kjem
vakne kvar morgon og tenkje at “i dag kjem kanskje sola”!
bruke sommarkjolane sjølv om vi får gåsehud

…og vi må tenkje at det er leeenge att av sommaren….

Kva må du gjere for å få sommarkjensle???

…om interiørkamuflasje og ville orkidèar!

2011-07-16T08:17:00.001+02:00

Det er no ein gong slik at stova er like mykje ungane sitt som rom, som det er mitt rom. Eg må ha litt nips og naps rundt meg for å trivast der, nokre gode blad, favorittboka mi, eit strikk og stearinlys. Masse stearinlys. Ungane vil ha spela sine, DVD’ane, Playstation, Nintendo og andre duppedittar innanfor rekkevidde. Sistnemnde artigheiter har stort sett vorte liggande å flyte litt overalt; utan system og utan orden. Til slutt kjøpte eg ei korg som dei kunne putte alt i (om som sjølvsagt passa inn i interiøret, hi, hi…).

Eg var likevel ikkje nøgd.. Det såg framleis uorganisert ut og vart fort rotete.

Men så….

Eg la over eit strikkapledd (ikkje heimelaga…) og då ser det plutseleg ut som om eg har ei korg full av mjuke, gode tepper! Ungane plukkar ut det dei vil ha og slengjer på att teppet!

I går kom ungane heim etter å ha vore på hytteovernatting i lag med besteforeldra og frøken snupp kom sjølvsagt heim med blomar i handa! Sjå dei nydlege orkidèane dei hadde funne! Desse veks vilt i skogen og eg er ikkje sikker på kva som er det eigentlege namnet deira. Men så utruleg nydeleg….

Dei får stå på skjenken i stova i lag med dei andre blomane ho hadde plukka.

Heilt på tampen har eg eit lite tips til alle som har blomsterplukkande ungar; kjøp små, billege vasar som du kan putte blomane i. Av erfaring veit eg at stilkane ofte er korte og då må ein ha noko som er lite nok. Du kan også bruke glas frå babymat, tomatpurè, små sylteglas etc. Uansett; ta godt vare på desse blomane som har vorte plukka med store mengder kjærleik, stort engasjement og masse barnleg glede!

I’m in love with KOKO ♥

2011-07-15T08:53:00.001+02:00

I dag er det tid for litt ønsketenking på bloggen, for eg er rett og slett

swept off my feet….

Eigentleg er eg ikkje så glad i slike “sjå kva eg har kjøpt”-innlegg eller “sjå så masse fint det er i butikkane”-innlegg, men Arabia sine KOKO-koppar er så nydelege at eg rett og slett unner dei litt bloggplass!

Designet, kvaliteten og fargane gjekk rett heim med meg! Eg har mykje Arabia i skapa mine frå før og er veldig glad i dei tidlause og klassiske linjene. KOKO-koppane passar godt inn i lag med dei Arabia-godbitane som er i skapet mitt!

Trur jammen eg veit kva eg skal ynskje meg til bursdagen min i år!

Når naboane ikkje er heime…

2011-07-13T22:20:00.001+02:00

…nyttar vi høvet til litt snikfotografering og lån av trampoline! Naboane er rett nok bror min og svigerinna mi med familie, så då har eg litt betre samvit for at vi tek oss til rette!

Det er forresten heilt fantastisk å ha fått slike naboar! Barnetalet har dobla seg og det er liv og røre opp i bakkane her vi bur! Eg har spøke med at vi må lage oss eit skilt og setje opp bort i vegen, med teksten “Bråkmakargata”. Er det nokon som veit kven som lagar slike “gateskilt” som ein kan få kjøpe? Eg blir kjempeglad om eg får respons på det!

Vi skvett til like mykje kvar gong det går i døra og ei smilande blid tantejente står i gangen og lurer på om vi er heime! Vi har ikkje vore vane med at folk “berre dukkar opp” her oppe… No ventar vi berre på at syster mi med familie skal få starte bygging i det nye, planlagde feltet rett ned om steingarden vår!

“En familie som holder

sammen, er

uovervinnelig.”

- Bjørnstjerne Bjørnson -

Huset dei har bygt seg er eit skue for seg sjølv. Det som er innan for dei fire veggane skal få vere privat, men eg har altså sneke meg til nokre utebileter i dag! I dag fekk støvlane kvile seg under det heimelaga utebordet (som kanskje får ein eigen presentasjon i eit innlegg seinare, om snekkaren tillet det, he, he…).

Det er duse lilla og grå detaljar som går att både innandørs og utandørs. Nydeleg, rett og slett…

Dette biletet har eldstemann teke frå terrassen deira. Tenk å tilbringe kvart einaste ledige sekund i ein deilig solstol her…

No håpar eg at tilgjeving er lettare enn tillatelse, hi, hi!

I alle fall; takk for titten L og F ♥